FAMILIE 78. 



— PAPILIONACEAE. — 



679 



is zij meest aangevoerd, misschien echter in Zuid-Limburg, waar zij vrij 

 veel voorkomt, oorspronkelijk. 



L. Nissólia') L. G ras I a t li y r u s (hg. 832). 



Deze plant is bijna onbehaard. De stengels zijn kantig, dun, rechtop- 

 staand, niet klimmend, meest niet vertakt. 



De bladen bestaan uit een lijn-Iancetvormigen tot lijnvormigen, spitsen, 

 gaafrandigen bladstee] met evenwijdig loopende 

 nerven, zonder rank en met priemvormige, aan 

 den voet halfspiesvormige, kleine steunbladen. 



De bloemen zijn roserood, vrij klein (10-12 

 mM), zij staan 1-2 bijeen op lange, draadvormige 

 stelen, die korter zijn dan de schijnbare bladen, 

 in wier oksels zij staan. De kelk heeft lancet- 

 priemvormige tanden, waarvan de onderste langer 

 zijn (fig. 832). Zij zijn fijn behaard en bijna 

 even lang als de kelkbuis. De bloemkroon is 

 tweemaal zoo lang als de kelk. De vlag is pur- 

 perrood , zonder bulten aan den voet , de zwaarden 

 en de kiel zijn roserood, de laatste meteen 

 violette punt. De stijl is recht. De peulen zijn 

 4-6 cM lang, 4 mM breed, smal-lijnvormig, recht, overlangs geaderd, bijna 

 onbehaard, meest 4-zadig, met eironde, wrattige zaden (fig. 832). 3-6 dM. 

 O. Juni, Juli. 



Biologische bijzonderheden. Merkwaardig is hier de verschuiving der 

 functie van de bladschijven op de bladstelen, die met de vlakte vertikaal 

 gesteld zijn. 



De bloemen openen zich bij deze plant vaak in 't geheel niet en brengen 

 toch goede vruchten voort, de bevruchting geschiedt dus kleistogaam. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op droge, dorre 

 plaatsen in Midden- en Zuid-Europa voor, en is bij ons zeer zeldzaam. 



Lathyrus Nissólia 

 Fig. 832. 



Zij heeft een kruipenden 



L. praténsis-) L. Veldlathyrus (fig. 833). 



Deze plant is zacht behaard of bijna onbehaard, 

 wortelstok, waaruit iets samengedrukte, vierkante, 

 klimmende, vertakte, ongevleugelde stengels komen. 



De bladen zijn 1-parig en hebben groote, half 

 pijl-lancetvormige steunbladen. De blaadjes zijn 

 langwerpig-lancetvormig, toegespitst, zeer verschil- 

 lend wat beharing betreft, tot grijsgroen toe. De 

 bladen eindigen in vertakte ranken. 



De bloemen zijn geel, vrij groot (12-16 mM) en 

 staan in 4-10-bloemige , losse trossen , die vele 

 malen langer zijn dan de bladen, in wier oksels 

 zij staan. De kelk is behaard, de kelktanden zijn 

 lancet-priemvormig, genaaid, de bovenste zijn iets 

 korter, zij zijn omstreeks even lang als de buis 

 (fig. 833). De vlag der bloemkroon is violet ge- 

 aderd. De stijl is recht, niet gewonden. De peulen zijn kort, 20-30 mM 



Lathyrus praténsis 

 Fig. 833. 



!) Nissólia = Nissole's. 



-) praténsis = weide. 



