684 



PAPILIONACEAE. — 



FAMILIE 78. 



blaadjes. Die der bovenste bladen zijn echter wel lijn-lancetvormig, zij zijn alle dunner 

 in het bladmoes dan bij L. latifolius. De bladstelen zijn breed gevleugeld, de vleugels zijn 



even breed als die van den stengel. De ranken zijn ver- 

 takt, de steunbladen half pijlvormig. 



De bloemen zijn vrij groot (kleiner dan bij L. latifolius, 

 doch grooter dan bij L. silvester), rosé, zij staan in 4-8- 

 bloemige losse trossen, op stelen, die vrij wat langer zijn 

 dan de bladen, in wier oksels zij staan. De stijl is ge- 

 bogen opstijgend, om zijne as gewonden. De peulen zijn 

 7-9 cM lang, 7-8 mM breed, lijnvormig-cylindrisch, onbe- 

 haard, op den rug met 3 weinig uitstekende en getande 

 ribben. De zaden zijn met rondachtige knobbeltjes bezet 

 en hebben een navel, die nauwelijks 1/3 va " den zaad- 

 omtrek inneemt. 1-3 M. ?j.. Juli , Augustus. 



De soort onderscheidt zich van L. silvester bijna alleen 

 door de navel en door de meest 2-3-parige bovenste bladen- 



De variëteit /?. unijügis ') Koch. heeft alle bladen 1-parig. 

 Deze onderscheidt zich van den breedbladigen vorm van 

 L. silvester door de blauwgroene kleur, de breede blad- 

 steelvleugels en de grootere steunbladen. 



Lathyrus heterophyllus 

 Fig. 841. 

 a peul. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De soort komt 

 bij ons niet voor. Zij komt in bosschen en weiden, vooral in bergachtige streken in 

 Midden-Europa voor. De var. ft. is waarschijnlijk bij Ubbergen gevonden. 



L. latifolius-) L. Breedbladlathyrus (fig. 842). 



Deze plant is onbehaard. De stengels zijn breed gevleugeld, krachtig, klimmend. 



De bladen zijn 1-parig met eironde of lancetvormige blaadjes, 

 die stomp zijn met een stekelpunt. De bladstelen zijn breed 

 gevleugeld, de vleugels zijn even breed als die van den sten- 

 gel. De ranken zijn vertakt, de steunbladen langwerpig tot 

 half pijlvormig. 



De bloemen zijn levendig zuiver rood, doch met een witte 

 kiel, groot (20-25 mM), welriekend, in 8-15-bloemige, dicht- 

 bloemige trossen , wier stelen vele malen langer zijn dan de 

 bladen, in wier oksels zij staan. De peulen zijn 6-9 cM lang, 

 6-9 mM breed, langwerpig-lijnvormig, bijna cylindrisch, ge- 

 aderd, onbehaard, op den rug met 3 gladde ribben, waarvan 

 de middelste uitsteekt en scherp is (fig. 842). De zaden, 10-15 

 in getal, zijn sterk knobbelig, de navel neemt 1/3 van den 

 zaadomtrek in. 9-18 dM. 2).. Juli, Augustus. 



Deze plant gelijkt veel op L. heterophyllus. 



Lathyrus latifolius 

 Fig. 842. 



Volksnamen. De plant wordt in den Achterhoek van Gel- 



derland lazarusjes genoemd, in Zeeuwsch-VIaanderen bloeiende erwten. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bosschen en struikgewas in 

 Zuid-Europa voor. Bij ons wordt zij wel als sierplant gekweekt en is op enkele plaatsen 

 verwilderd gevonden (Breda, Berg en Dal, Ruurlo, Ulenpas, 's-Qravezande). 



L. vérnus ;! ) Bernh. (Oróbus 4 ) vérnus L.). Voorjaarslathyrus (fig. 843). 



De plant is onbehaard, met dikken, korten, knoopigen wortelstok en 

 kantige, niet kJimmende, onbehaarde, naar boven vaak vertakte stengels, 

 die niet of naar boven smal gevleugeld zijn. 



De bladen zijn 2-4-jukkig met eironde, gaafrandige blaadjes, die lang 

 toegespitst, gewimperd, zacht, van onderen grasgroen en glanzend zijn. 

 De bladstelen zijn niet gevleugeld, vrij wat langer dan de eirond-lancet- 

 vormige, spits geoorde steunbladen, en loopen in een enkelvoudige spits uit. 



] ) unijugis = eenjukkig. -) latifolius = bre?dbladig. :; ) vernus = voorjaars. 



4 ) is uit het Grieksche erephoo: bedek!:en, gevormd en betee::ent deksel of peul. 



