415 
sidentibus, plicatis, lanceolatis parvis in spinam longiusculam pun- 
gentem nitentem abeuntibus; axillis bifloris, floribus spieatim 
secus totum ramum dispositis; bracteis membranaceis mox 
deciduis (et tunc aegre visihilis) lineari-oblongisnavieularibus 
superne margineque lanatis calyce brevioribus; calycis mox 
et facillime ad basin glabram fissili dense lanäti 
dentibus subulatis lana oceultis tubo brevioribus; floribus parvis 
ochroleueis, vexilli lamina fusco nervata emarginata 
ungue pallido ea latiore 2'/,plo breviore; alis carina sub- 
longioribus lamina oblonga basi semicordata ungue filiformi multo 
latiore; ovario ellipsoideo patule hirsuto; stylo glaberrimo apicem 
versus recurvo; legumine igenoto. b. Julio. 
Paphlagonia ad Tossia in montosis die 19. julio 1892 leg. 
Sintenis! (Exsice. no. 47153). 
Dimensiones: Frutex eire. 20 em altus, ramis 5—6 mm 
erassis, spinis 13—16 mm longis; folia cum petiolo semicentimetrali 
16 mm longa 13 lata; foliola 7 mm fere longa et (explanata!) 
15 lata; calyx 6 mm eirc. longus; vexillum 9 longum. 
Syn. A. jissus Freyn et Sint. in Sint. Exsiee. (infolge eines 
Schreibfehlers). 
Frutex humilis facie omnino Astrag. pseudocaspium Fisch. 
et A. caucasicum Pall. referens quae species ambae ob caly- 
cem non fissilem ad sectionem XLI. Adiaspastus militant. Vero 
affınis noster est Astragalo mesoleio Boiss. habitu etiam persimili, 
sed stipulis canis (nec glabris) foliolis elliptico-oblongis (nec lanceolatis) 
crispule puberulis (nec tomentosis) calyce vilosissimo (nec lanato). 
vexilli lamina manifeste longiore diverse. A. gummifer Lab. et 
A. Tournefortii Boiss. jam calyeis basi etiam villosa (nee glabra) 
aliis notis minus gravioribus neglectis differunt. Insuper differunt 
species spicatae calyce fissili donatae e sectione Stenonychium Bunge 
ungue lamina vexilli breviore, dhacophora Bunge bracteis latis et 
Pierophora Bunge praesentia bracteolarum — omnes haec autem 
vexillo stenonychio (nec platonychio).. A. caucasicus Pall. et 
A. pseudocaspius Fisch. a nostro primo visu calyeinis dentibus 
lanceolatis porrectis Jana non oceultatis discernendi. 
Subsp. Astragalus neglectus Freyn. Habitu robustiore, 
ramis crassioribus spinis usque 3°5 em. longis, foliolis 6—7 jugis sub- 
majoribus, spieis densioribus crassioribus et vexillo manifestius pan- 
duraeformi ab Astragalo fissili typico diversus. 
Transcaucasia ad Tiflim in collibus ad meridium horti 
botaniei sitis die 8. julio 1890 leggt. Sommier et Levier! (Exsice. 
no. 34). 
Astragalus (XLIV. Rhacophorus) Prantlianus Freyn 
nom. nov. — Syn.: A. candicans Freyn et Sint. in Oesterr. Botan. 
Zeitschr. XL1I. (1892 p. 9 non Pall. Astrag. (1800). Da ich über- 
sehen hatte, dass der von mir angewendete Name „candicans“ schon 
