10 
— De Znimalibus in. genere. 
diverfam partem eligeret, totidem — quot pro- 
ceflerit veftigia remetiri cogatur. Cur canis 
cüm ad fluvium venit, fi alveus ejus anguftus fit, 
ftatim tranfilit, fin latior, quàm ut illum faltu 
poffit tranfcendere nihil fimile tentat 2 Si pre- - 
d: alicui adeo propinquus fit, ut fe illam aflequi 
poffe fperet in eam infilit, fin adeo longe abfit, 
ut eo ufque faltare nequeat , irrito conatu Ífe 
non fatigat ? nifi quód 1nnati quádam trigono- 
metrià de diftantiis judicare poteft, utcunque 
fine fenfu & perceptione quomodo hzc preftare 
poffit, ego equidem non capio. 
At nec Equi ingenio minis excellunt quam | 
Canes, nec minus mira funt quz preftant. Vi- 
dimus qui ad numeros faltaret; qui ad. heri juf- 
fum claudicaret, qui fe mortuum fimularet, & 
pedibus extenfis abfque ullo motu Jaceret, séque 
quomodolibet tractari, trahi retrahíque permit- 
teret, ufque dum verbis quibufdam prolatis fta- 
tim exurgeret & exfiliret; quod à Cane fa- 
étum totum theatrum &  Cze[arem Vefpafianum 
( qui in Marcelli theatro. aderat) obftupuiffe ait 
Plutarcbss : qui terram pede pulfando numerare 
videbatur quot denarii effent 1n folido,?c. quod 
oculo in herum conje&o, &c obíervando quo- 
ties ille manum leviter moveret , totiéfque ter- 
ram feu pavimentum feriendo, przíftabat. Cüm 
mus é foramine exiens felem propinquum vi- 
det, latibulum fuum citato curíu repetit, quod 
Ícil. noverit fe ibi tutum fore ab hofte. Si mus 
mera effet machina , poffet fortaffe felis afpe- 
étus eum impellere ut re&o curfu ab eodem 
lageret. Atquid retrahit murem ad foramen, 
quamvis forte Feli vicinius fit quàm locus ubi 
nunc eit2. * 
.€ur 
