De Animalibus in genere. 
4. Si Bruta fentiunt & percipiunt , hoc eft 
cogitent, non íecus ac homines, habebunt pa- 
riter fibi adnexas Animas ià corpore diftinctas 
adeóque immortales ; quod nullo. modo verifi- 
mile eft, cum eorum nonnulla v.g. verzzs, oftre- 
um, [Dongiz, & exilia illa animalia Microfcopio 
nuper detecta, adeó imperfecta fint, ut nemo 
iis perceptionem &: memoriam nedum immor- 
 talitatem libenter concefferit. | 
Ref?. Quid de Brutorum animabus fiat poft- 
quim à corporibusíeparantur, an maneant, an 
pereant & in nihilum abeant, nobis non con- 
ltat. Quidni vero durent & in nova corpora fe 
infinuent ? 
Concedemus tamen operationes illas quas in 
Brutis miramur omnes ab ipfis non proficiíci: 
aguntur enim potius quam agunt ; nec ipfa Do- 
mini funt intelligentiz illius quam in. actionibus 
fuis oftendunt ; fed à Divina fapientia dirigun- 
tur ad fines quos ipfa fibi non proponunt, quo- 
rümque nullam habent notitiam : $e 59 7éy», 
are CumisuV|a, wre Bakdomuudun mw. ut recte Zriffo- 
teles ; paffivefe habentes ad motus illos & in- 
ftinctus naturales, ab Autore. nature fibi im- 
preffos. Si enim Bruta autores effent fuarum 
actionum, eáque efficerent innate fcientim vi, 
abfque ulla deliberatione aut confultatione, qua 
ab illis effe&a videmus; fequeretur plané ea non 
dico ratione przdita effe, ied intelle&u ratione 
humana mulo przítandore & perfectiore. 
Sequitur jam ut rationes eas proferam, quibus 
inductus à fententia illa, quz Bruta omni fenfu 
& perceptione mulrat, alienus fum. 
Primó, Multe Brutorum ac&iones , ea fenfu 
& perceptione quadam donata effe convincunt. 
Quorfum (inquit D.Morzs in Epift.ad Carzefru ) 
* P2 ! illa 
