^^a?^^^!^3E^^^^^;^^^^^^^^a^!^^^^2^^^ 3 1 



Ooftteelt, opgericht bij gelegenlieid van liet Malangsche Koffiecongres 

 van 1897. Ook hier ging het in hoofdzaak om de belangen van den inlandschen 

 erfbezitter, wien nog door geen andere instelling hier te lande eenige hulp 

 en voorlichting konden vs^orden gegeven. Zoodoende was die vereeniging 

 feitelijk een vertakking van den Plantentuin en van hetgeen door haar 

 in den loop der jaren, met zeer bescheiden middelen en zonder veel rucht- 

 baarheid, is tot stand gebracht, mag de beteekenis niet worden onderschat. 

 Vooral op plaatsen, waar haar afdeelingen werkelijk belangstellende en 

 actieve leden telden, zijn de grondslagen gelegd, waarop later kon worden 

 voortgebouwd, toen de Regeering zich de zaak aantrok en ook de vruch- 

 tenteelt tot een voorwerp van Staatszorg maakte. 



Naast de belangen van den inlander, hadden ook die van den minder 

 bedeelden Indo-Europeaan steeds in hooge mate Treub's aandacht. Nooit 

 heeft hij nagelaten, voor deze categorie van ingezetenen alles te doen, 

 wat, in zijn ambtelijke hoedanigheid, binnen zijn bereik lag. Zoo heeft hij 

 aan 'sLands Plantentuin twee gelegenheden tot opleiding in bijzondere 

 richting verbonden, die hier niet onvermeld mogen blijven, temeer, daar 

 zij de kern hebben gevormd, waaruit de tegenwoordige Cultuurschool is 

 ontstaan. 



Meer en meer deed zich, reeds in het einde van de vorige eeuw, de 

 wenschelijkheid gevoelen, voor de jongelieden van den hier bedoelden 

 tusschenstand meer bestaansgelegenheden te openen en het laat zich hooren, 

 dat hier in de eerste plaats het oog werd geslagen in de richtingen van 

 land- en tuinbouw, inzonderheid de laatste. Daar toch lag nog een groot 

 gebied nagenoeg braak, terwijl van de te stellen eischen mocht worden 

 vermoed, dat ze niet in al te sterke tegenstelling stonden met den aanleg 

 der betrokkenen, wien alle zwaardere handenarbeid van huis uit vreemd was. 



Als een proef, van welker welslagen men allerminst zeker was, werd 

 in het voorjaar van 1900 een opleidingscursus voor den tuinbouw 

 geopend. Drie jaar zou die opleiding duren; na afloop zou men dan een 

 oordeel kunnen uitspreken over de vraag, of in deze richting iets zou 

 vallen te bereiken. De uitkomst was niet bijster bemoedigend, maar toch 

 niet van dien aard, dat men de zaak als mislukt moest beschouwen. 



Dezelfde uitkomst werd verkregen met een soortgelijken cursus voor 

 opleiding voor den zoogenaamden kleinen landbouw 

 en voor opzienersbetrekkingen op groote landbouwondernemingen, die ander- 

 halfjaar later, eveneens bij wijze van proef, werd opgericht. Beide zaken werden 



