bij de zaak betrokken ; want het was reeds afdoende gebleken bij de behan- 

 deling der talrijke aanvragen om inlichtingen, dat hier menigmaal gedacht 

 werd aan kleinere of grootere culturen der bevolking, van wie men het 

 geteelde product zou willen opkoopen. Echter zouden ook Europeesche land- 

 bouw, nijverheid en handel in niet geringere mate van een dergelijke instelling 

 en het door haar betreden gebied profiteeren. Er was dus alle aanleiding 

 om te trachten, hier tot een gecombineerde actie te komen, waarbij het de 

 meeste aanbeveling zou verdienen, dat van laatstbedoelde zijde de zaak op 

 gang zou worden gebracht, terwijl de Regeering dan op zich zou kunnen 

 nemen, haar op gang te houden. Van dit „plan de campagne" nu is de 

 eerste helft door Treub, tijdens zijn commissiereis naar Europa in 1902 — 

 1903, op alleszins bevredigende wijze ten uitvoer gebracht, daar het hem 

 mocht gelukken, voor de stichting van een Museum en Informatie-bureau 

 als het bedoelde een bedrag van niet minder dan ƒ 50.000 tot zijn beschik- 

 king te zien gesteld. Tegenover een dergelijk bewijs van belangstelling van 

 particuliere zijde bleef de Regeering natuurlijk niet achter, zoodat wij het 

 nieuwe instituut reeds in 1904 zien verrijzen, om echter eerst goed in 

 werking te treden, nadat het, na allerlei wederwaardigheden en tegenvallers, 

 in 1905 was gekomen onder de leiding van den Heer K. Heyne, die nog 

 heden aan het hoofd ervan staat en die aan de hand der bijeengebrachte 

 verzamehngen zijn bekende werk De nuttige Planten van Neder- 

 landsch-Indië kon samenstellen. 



Noch de Plantentuin in engeren zin, noch de wetenschappelijke onder- 

 zoekingsarbeid geraakte bij de veelheid en veelzijdigheid der besproken 

 uitbreidingen en bemoeienissen in de verdrukking. Zelfs vond Treub nog 

 gelegenheid voor verschillende reizen, waarvan die in 1898 naar Sumatra's 

 Oostkust en Ceylon, ondernomen met den Hortulanus Wigman, zeker voor 

 den Tuin wel een der belangrijkste was. Op wetenschappelijk gebied in 

 algemeenen zin zijn, in Treub's derde Indische periode, zijn onderzoekingen 

 over het voorkomen en de rol van blauwzuur in de levende plant en die 

 over het voorkomen van apogamie bij hoogere planten zeker wel het meest 

 bekend geworden. 



Men heeft zich wel eens afgevraagd, in welken tijd bij Treub de 

 plannen voor de stichting van een Landbouwdepartement eigenlijk zijn op- 

 gekomen. Een bepaald tijdstip is daarvoor moeielijk aan te wijzen; in 

 algemeene en zeer vage trekken hebben zij lang bij hem bestaan, maar 



