zoo wetenschappelijke instellingen voor aandoeningen vatbaar waren, dan 

 zouden de laatste die van den vertrekkenden Directeur stellig in belangrijke 

 mate hebben overtroffen. 



Enkele regels mogen nog aan bovenstaande schets worden toegevoegd 

 om haar met het heden te verbinden. Deels, omdat men het van vele zijden 

 bleef betreuren, dat de naam 'sLands Plantentuinuitde geschie- 

 denis was verdwenen, deels, omdat men een tegenstelling wilde scheppen 

 tusschen instellingen van abstract, en instellingen van toegepast natuur- 

 onderzoek, werd spoedig na het aftreden van Treub de volgende regeling 

 getroffen. 



De botanische Tuinen te Buitenzorg en Tjibodas (waarbij later nog 

 die van Sibolangit, ter Oostkust van Sumatra, is gekomen), het Zoölogisch 

 Museum (dat tegelijk ontheven werd van alle bemoeienissen met planten- 

 ziekten), het Botanisch Laboratorium en het Vreemdelingen-laboratorium, 

 het Visscherij -station (dat spoedig daarop ontheven werd van alle bemoeie- 

 nissen met het oeconomische gedeelte der visscherij), het Herbarium en 

 Museum voor Systematische Botanie en het Pharmacologisch Laboratorium 

 werden tot een groote departementale afdeehng vereenigd, met de bedoe- 

 ling, dat deze zou worden geplaatst onder de leiding van een dergenen, 

 die reeds aan het hoofd van ééne dier instellingen stond. In verband 

 daarmede werd in dienst gesteld, op ultimo December 1910, een „ambtenaar, 

 belast met de leiding der natuurwetenschappelijke zaken", met den ambts- 

 titel van „Directeur van 's Lands Plantentuin", terwijl steller dezes daartoe 

 werd aangewezen. 



J. C. K. 



