er in de wereld der belanghebbende planters nog geene, of althans nog 

 geen voldoende organisatie om van wal te steken met instellingen, waar- 

 voor in de eerste plaats de noodige continuïteit moest zijn gewaarborgd, 

 terwijl eindelijk die planters nog teveel gewoon waren aan het drijven op 

 de wieken van eigen ervaring en eigen kennis, om van de voorlichting 

 van „zoo'n geleerden dokter" het noodige profijt te kunnen en te willen 

 trekken. 



Daar was dus, naar Treub's inzicht, een periode van voorbereiding en 

 overgang noodig, die van de centrale voorlichting uit Buitenzorg zou hebben 

 te leiden naar een toekomstigen toestand, waarbij sprake zou kunnen zijn 

 van plaatselijke, min of meer zelfstandige proefstations, door belanghebbenden 

 in het leven geroepen en bekostigd. Eene periode, waarin het tweeledige 

 doel zou worden bereikt, eenerzijds personen te vormen van voldoende 

 ervaring, om in de bedoelde mate van zelfstandigheid werkzaam te zijn, 

 anderzijds de planterswereld geleidelijk aan het ontvangen, waardeeren en 

 volgen van voorlichting te gewennen. 



Deze gedachtengang eenmaal vaststaande, kwam het dus erop aan, de 

 wijze van uitvoering te vinden ; het zoeken daarnaar was bij Treub in goede 

 handen en de oplossing spoedig gevonden. Zij bestond daarin, dat hem door 

 de Regeering machtiging werd verleend, zich natuuronderzoekers toe te 

 voegen, die door particulieren werden bezoldigd, maar overigens tegenover 

 hem geheel dezelfde positie innamen als de onder hem dienende ambtenaren. 

 Wat tevens wilde zeggen, dat elke inmenging in het werk van die onderzoekers 

 van de zijde der bijdragende belanghebbenden geheel was uitgesloten; bij 

 den Directeur van 's Lands Plantentuin, en bij hem alléén, bleef de leiding 

 van alles berusten. De aan te stellen deskundigen zouden hun wetenschap- 

 pelijk werk te Buitenzorg verrichten, daarbij de beschikking hebben over 

 alle, daar aanwezige hulpmiddelen en voorts door reizen en verblijven in 

 het gebied der praktijk in staat worden gesteld, de uitkomsten hunner 

 onderzoekingen zoo goed mogelijk aan de laatste dienstbaar te maken. 



Op dit accoord waren spoedig gegadigden te vinden. Het eerst kwam 

 de theecultuur aankloppen, die, inzonderheid bij hare bereiding, met ver- 

 schillende moeilijkheden had te kampen, die slechts door stelselmatige 

 onderzoekingen waren op te lossen. Hier\''Oor werd. onder leiding van van 

 RoMBURGH. een jong scheikundige aangesteld, de Heer Lohüan, die later 

 werd vervangen door Dr. Nanninga, wiens naam ook thans in.West-Java 

 nog welbekend is en wiens werkzaamheid de voorloopster is geweest van 



