16 ^a^^^^a^a^^a^^^^a^^^^i^^a^^^^a^^^^B^ 



vermeld, dat van het 12de deel geheel, en van het 13de deel gedeeltelijk 

 de botanische beschrijvingen zijn samengesteld door Dr. J. J. Smith, thans 

 Chef van het Herbarium, die in 1905 dit werk gedeeltelijk van Dr. Valeton 

 heeft overgenomen, terwijl de waarde ervan nog aanzienlijk wordt verhoogd 

 door de uitgave van een bijbehoorenden Atlas, welke sedert 1913 onder 

 leiding van Dr. Koohdebs plaats heeft en nagenoeg is voltooid. 



Niet zonder opzet sta ik hier een oogenblijk bij deze uitgave stil, omdat 

 het mij wil voorkomen, dat van de B ij d r a g e n, waarmede de samen- 

 stellers zich een even blijvenden, als welverdienden naam hebben gemaakt, 

 minder profijt wordt getrokken, dan het geval zou kunnen zijn. Want nog 

 altijd wordt die, daarstraks bedoelde opmerking maar al te vaak gehoord; 

 niet zelden neemt zij zelfs den vorm eener klacht aan, gericht aan het 

 Gouvernement in het algemeen, aan het Boschwezen in het bijzonder. 

 Hebben zij, die haar uiten — zoo is men geneigd, zich af te vragen — 

 die B ij d r a g e n wel eens in handen genomen en geput uit den schat van 

 gegevens, die daarin is neei-gelegd? Men klaagt over gebrek aan wildhout 

 voor allerlei doeleinden, terwijl hier aanwijzingen zijn te vinden aangaande 

 hetgeen men, op allerlei terrein en onder allerlei omstandigheden van 

 bodem en klimaat, zou kunnen aanplanten met meer kans op goeden uit- 

 slag, dan bij menig cultuurgewas, waarmede men vaak een sprong in het 

 duister doet. Men zegt dikwijls, niet te weten, welke houtsoorten voor het 

 ééne, welke voor het andere doel bruikbaar zouden zijn, of in welke 

 afmetingen en welke hoeveelheden men ze zou kunnen krijgen. Ook dien- 

 aangaande laten de B ij d r a g e n niet steeds in het onzekere ; menige 

 aanteekening kan hier, zoo al niet den weg, dan toch de richting aanwijzen, 

 die men heeft in te slaan. Kortom, zij illustreeren — en dit wenschte ik 

 hier vooral in het licht te stellen — op uitnemende wijze, hoe niet alleen 

 het algemeene, wetenschappelijke onderzoek noodzakelijkerwijze aan al het 

 andere moet voorafgaan, maar ook, hoe dit onderzoek èn in zich zelf reeds 

 van dadelijk nut kan zijn, èn in allen gevalle een grondslag vormt, waarop 

 men in allerlei, door de praktijk gewenschte richtingen kan voortbouwen. 



Met het onderzoek der wildgroeiende houtsoorten hield nauw verband 

 een andere maatregel, die door Treub reeds in 1889 werd uitgelokt, namelijk 

 het brengen van een groote uitgestrektheid maagdelijk bosch, aan den 

 Bergtuin te Tjibodas grenzende, onder het beheer van den Directeur van 

 'sLands Plantentuin. Was de mogelijkheid tot onderzoek der bergflora in 

 het algemeen een der eerste ampliaties geweest, aan dien Bergtuin gegeven, 



