De eerste dier instellingen werd door Treub reeds gedurende zijn 

 verloftijd tot stand gebracht, waarbij voor de eerste maal, en dadelijk met 

 het gewenschte succes, kon worden gewezen op het, zelfs boven zijn eigen 

 verwachting groote aantal buitenlandsche geleerden, dat van het Buiten- 

 zorgsche botanische station gebruik maakte. Met dit drukke bezoek vormde 

 het feit, dat men hier nog nooit een Nederlandschen natuuronderzoeker had 

 mogen begroeten, een schrille tegenstelUng. Hier ging het dus min of meer 

 om de nationale eer en wat door belangstelling voor de wetenschap alléén 

 wellicht niet zou zijn bereikt, kwam door een beroep op de eerste tot 

 stand : het Buitenzorgfonds, dat ééns in de twee jaren een natuur- 

 onderzoeker in Holland in staat zou stellen tot een reis naar, en een verblijf 

 van ongeveer vier maanden te Buitenzorg. 



Had Treub aanvankelijk gehoopt, het voor dit fonds vereischte stam- 

 kapitaal geheel uit bijdragen van particulieren bij elkaar te krijgen, die 

 hoop werd slechts voor ongeveer de helft verwezenlijkt. Immers, het was 

 voor de eerste maal, dat voor een dergelijk doel een beroep werd gedaan 

 op de hulp van vermogende belangstellenden en de koorden der beurzen 

 ontsloten zich nog maar stroef. Gelukkig heeft toen de Nederlandsche 

 Regeering zelve het goede voorbeeld van eenige Harer onderdanen gevolgd 

 en in het ontbrekende voorzien door toezegging van een vaste subsidie. 

 Daarmede was de zaak verzekerd en daarmede was tevens weer een voorbeeld 

 gegeven aan andere Regeeringen, waarvan vele niet in gebreke zijn gebleven, 

 het met groote vrijgevigheid na te volgen. Zoo zenden thans Nederland, 

 Duitschland, Oostenrijk, Rusland en Zwitserland geregeld hun wetenschappe- 

 lijke gezanten herwaarts, terwijl Frankrijk ongetwijfeld hetzelfde zou doen, 

 ware niet het uitbreken van den oorlog storend tusschen beide gekomen. 

 Bij dit alles — het zij hier met dankbaarheid vermeld — gaat ook onze Koloniale 

 Regeering steeds verder, om het dien bezoekers zoo goed en aangenaam 

 mogelijk te maken. Velen hunner genoten in de laatste jaren op de 

 Staatsspoorwegen reeds vrij vervoer voor hun persoon en hun bagage; de 

 gebruikelijke aanbeveüngsbrieven aan de bestuursambtenaren ontsluiten 

 voor hen mogelijkheden en faciliteiten, die voor den gewonen reiziger 

 geheel onbereikbaar zijn; aan enkelen werd zelfs een geldelijke tegemoet- 

 koming toegekend, die hen in staat stelde om aan hun verblijf een ge- 

 wenschte verlenging te geven. Voegt men daarbij, dat de rijke hulpmiddelen 

 van 's Lands Plantentuin en zijn laboratoria allen in vrijwel onbegrensde 

 mate ter beschikking staan, dan kan men zich voorstellen, hoe een bezoek 

 aan ons Vreemdelingeu-La boratorium, waaraan sedert Mei 1914 



