6 ^^^^^^^^^^^^^j^a^^^a^^^^^a^^^a^^ 



met personen en instellingen in alle deelen der wereld, met wie een 

 vruchtbaar ruilverkeer mocht worden verwacht. Het nog heden gevolgde 

 stelsel: toezending van allerlei zaden van siergewassen, die men hier 

 dikwijls slechts voor het oprapen heeft en waarvoor men allerlei, dat hier 

 nog ontbreekt of telkens versch moet worden ingevoerd, terug ontvangt, 

 wierp ook toen reeds uitnemende resultaten af. 



Voorts werd veel zorg besteed aan het uiterlijk van den Tuin, iets, 

 waaraan in een vroeger tijdperk blijkbaar weinig aandacht was geschonken. 

 Dit laatste ten onrechte; want verreweg het meerendeel van de bezoekers 

 schenkt in de eerste plaats zijn aandacht aan het algemeene voorkomen, 

 aan het geheel, en daarna aan de details. Wordt men door het eerste niet 

 geboeid, dan blijft gewoonlijk ook het tweede achterwege. In deze richting 

 werd waardevolle hulp verleend door den Hortulanus Binnendijk, die echter 

 in October 1883 kwam te overlijden en door zijn assistent, den Heer 

 H. J. WiGMAN, werd opgevolgd, wiens naam, toen hij in 1912 aftrad, 

 gedurende volle 43 jaar aan den Plantentuin was verbonden geweest. De 

 thans een ,,otium cum dignitate" genietende oud-Hortulanus kende derhalve 

 den Tuin reeds op zijn duimpje, toen hij geroepen werd tot de dage lij ksche 

 en onmiddellijke leiding ervan, zoodat het aangevangen verfraaiingswerk 

 geen stagnatie behoefde te ondervinden. Het behoeft hierbij wel nauwelijks 

 te worden vermeld, dat die verfraaiing hand in hand ging met verbete- 

 ringen in de rangschikking der systematische eenheden over het terrein, 

 eene aangelegenheid, die bij botanische tuinen in de tropen oneindig meer 

 moeielijkheden oplevert dan elders, al was het alleen, omdat hier zooveel 

 families en zelfs geslachten bestaan, die zoowel boomen, als heesters en 

 kruidachtige planten omvatten, die men toch niet alle bij elkaar kan planten. 

 Dat het bestaan van die moeilijkheden niet doordiingt tot het meerendeel der 

 bezoekers, zelfs niet tot vele wetenschappelijke bezoekers, bewijst wel, dat 

 ze in de jaren, waarvan hier sprake is, op gelukkige wijze zijn opgelost. 



De beteekenis van het Herbarium trad in die dagen in bijzondere mate 

 op den voorgrond en wel door het onderzoek van Burck naar de gutta- 

 percha leverende gewassen van Nederlandsch-Indië. Door de sterk vermin- 

 derende aanvoeren in Europa bestond namelijk in het begin der tachtiger 

 jaren de vrees, dat er een tekort zou ontstaan aan dit product, waai-van 

 onze koloniën een zeer aanzienlijk deel op de wereldmarkt brengen. In 

 verband hiermede werd op het Congres des Electriciens, in 

 1881 te Parijs gehouden, de wenschelijkheid betoogd, dat de Regeeringen 



