185 
lares, adpressae ciliatae, superiores minores, crebrae, marginem 
eupulae eircumtegenles; gemmae ovales, squamae earum ovali-lanc e0- 
latae, rolundatae apice breviter ciliatae vel interdum (morsu insecti) 
in comam squamosam globosam, demum stramineo-scariosam dege- 
nerantes. Arbor sat robusta, raro fertilis. In collibus sylvaticis ad 
Tuskanec et Cmrok; reliquis rarior. Aug. Sept. 1878.* (Cl. Wies- 
baur misit sub nomine Quercus aureae? Wierzb. ex Kalksburg. 
Ramasek). 
C. Aus der Gruppe der Qu. pedunculata Ehrh. 
Qu. pedunc. Ehrh. forma: stenocarpa m. „Folia cuneato- 
oblonga, deorsum angustata; symmetrica, lobata; lobis brevibus, latiu- 
sculis, rotundatis; sinus divergentes; apice foliorum late-rotundalo, 
vel trilobulato, lobulo supremo inciso, vel retuso; basis cordata pe- 
tiolo brevi insidens. Fructus in pedunculo longo solitarii, gemini vel 
terni et tunc duo inferiores opposili; cupula brevis, gracilis, eyathi- 
formis basi angulose contracta, lomentoso-pilosella, gibbosa, squamis 
breviuseulis, sparsis, ad ciliatum cupulae marginem crebrioribus, pa- 
tulis; glans tenuis, eylindrica, cupula sua triente longior, apice alte- 
nuata, longe stylosa; cicatrix affixionis convexa. Arbor excelsa, ramis 
validis in elegantem faciem umbelliformem dispositis, inferioribus 
longissimis pendulis, terram petentibus. In sylvis planis; croalice 
„Kosnjak* dieta. Aug., Sept. 1878.* 
15. Qu. pedunec. Ehrh. forma: laciniata m. (Rad jugosl. Akad. 
XXI, p. 19, 1872). „Folia elongata, breve petiolata, in ramulis ter- 
minalibus petiolo adpresso basi cordala insidentia, polymorpha; laci- 
niae inaequales, jam medietatem paginae, jam tolam paginam usque 
ad costam primariam secantes, lanceolalae, ensiformes, vel truncatae; 
nervo dorsali crasso, basi plerumque brunneo sursum versus pallide 
flavescente; pagina ulraque glabra, subtus glauca. Fruclus solitarii 
vel gemini, pedunculo longo ınsidentes; ‚glans cylindrica, apice angu- 
stata, stylo longo provisa, ınferne in vivo auranliaca parie superiore 
flavo-virens atque viride-siriata, demum fuscescens, striis saturatio- 
ribus quidpiam prominulis, cupulam suam triente excedens, haec 
brevis depresse cyathiformis, tomentosa, squamae verrucosae, minultae, 
sparsae, adpressae; inferiores triangulares, insequentes lanceolatae, 
eiliatae, cicatrice affıxionis plana. Inter frutices pone viam ad Goljak 
etiam alibi in sylvis; fine Sept. 1878.* 
Conformatione foliorum accedit ad Qu. Haas, quae folia laci- 
niata habel, caeterum fructibus diversa. (Kotschy: Eichen Europ. 
und des Orients, tab. ID. Voce populi „Tonac* dicta. 
16. Qu. pedunc. Ehrh. forma: Ettingeri m. (Rad jugosl. Akad. 
XXI, 1872). „Folia euneato-oblonga, pauci atque brachyloba, sym- 
metrica, lobis consimilibus rotundalis, irregulariter oppositis, lobo 
supremo rotundato, emarginato vel in lobulos inaequales diviso; basis 
cordata, peliolus brevis. Fructus speciosi, globosi, solitarii vel gemini, 
longe pedunculati; glans magna ovali-globosa cupula sua ter qua- 
terve longior, apice umbonato-retusa, s!ylo valido instructa, cupula 
