GnawiNEAE. OnsBnvATIO GEOGRAPHCIA: 543 
volumen secundum comitatur, indicavi, physiognomiam mon- 
tium, qui inter Sebastianopolin et S. Pauli civitatem de- 
curPunt, vegetationisque varias vices, ibidem obtinentes, 
depingendo. 
Simili ratione, ac de Bambuseis heic monstratum est, 
et reliqua gramina certa lege jam altius adscendere, jam mi- 
nus alte, jam in imis convallium locis habitare persuasum 
habemus. Desunt vero de hac re observationes cum cura 
institutae, quae a peregrinantibus difficillime, neque rite 
nisi ab ejusmodi naturae curiosis institui possunt, quibus 
plantae illae sint quasi domesticae. Hoc tamen in universum dici 
potuerit, Stipeas, Agrosteas et quasdam Festuceas altius in 
montes adscendere, quam reliquas plurimas. Et, si qui- 
dem in generaliora animum intendamus, id nobis statuen- 
dum videtur, amplissimam diversorum graminum copiam eo 
humilioribus supra Oceanum soli-elevationibus propriam esse, 
quo magis a Tropico Capricorni versus Aequatorem pro- 
cedas. Pendet hoc a singulari soli elevatione totius Bra- 
siliae,. quod sub "TTropico 2000 et quod excedit pedum su- 
pra mare altum, inde versus Austrum, Septentrionem et 
Occidentem inclinatur, ita ut si fingas lineam quendam, 
in qua, loco sylvarum, gramina proveniant ac'in prata con- 
texantur, haec prope Tropicum 2009, 2500 immo 3000 ped. alta 
sapra Oceanum apparebit, indeque versus Aequatorem de- 
scendet, ut ibi tandem ipsius maris plano incumbat. Hac 
ratione campi omnium altissimi intra Tropicum et 1Qum gra- 
dum lat. australis obviam veniunt; jam magis magisque de. 
clives et humiliores in interioribus provinciarum Bahiensis, 
Pernambueanae, Cearensis et Maragnanensis, usque dum in 
pingues illos campos inundatos juxta flivium Amazonum ex- 
currunt, qui, haud procul a mari idque altitudine parum 
superantes, versus Gujanam gallicam extenduntur, in tan- 
tam amplitudinem diffusi, ut peregrinatores acu magnetica 
opus habeant astrorumque observatione, non minus ac in 
Oceano nautae, me directionem itineris perdant. Quam 
ob rem lineam hanc, quam descripsimus, jure Lineam cam: 
porum dicemus. Quae quidem linea id proprium habet, 
quod in regionibus australioribus sylvae sint infra illam, 
supra vero illam in borealibus. Nempe in provinciis 
S. Pauli, Minarum, nec non in parte provinciae Bahiensis 
non alibi, quam humilioribus locis atque ad ripas fluvio- 
rum, per campos decurrentium , sylvae locum habent, quod 
nonnisi his locis humores, quibus nutriantur, inveniant; 
contra in borealibus regionibus montes, illique fere soli, 
sylvas recipiunt, nubium nebularumque humoribus rigandss, 
dum planities, quotannis canino sidere exustae, arborcs- 
centium plantarum amoena fronde careant. 
