PRUDENTI! AMARALII 
BhRASILIENSIS 
DE SACCHABRI OPIFICIO 
GARM E N. 
Drasiise segetes, hyblaeoque aemula melli 
Sacchara, arundineis stillantia sacchara nodis 
Hinc canere aggredior. Notos juvat ire per agros, 
Et patrios certa moderari lege colonos, 
Seu canneta serant, alio seu tempore cannas 
Subjiciant prelis, expressaque sacchara purgent 
Addensentque igni; seu jam densata repurgent, 
Et niveo tandem cogant splendescere cultu. 
Principio quae terra ferat , quae culta reeuset 
Cannarum segetes, ante explorare memento, 
Quam tua inexperto commitas semina campo. 
Nec magnus didicisse labor; nam gleba colore 
Proditnr ipsa suo. Cannis erit illa ferendis 
Optima, tentanti quae terga nigrantia passim 
Praebuerit: tutó rubrae tu deinde secundas 
Defer humo: sterilem immixta damnabis arena. 
Sed nigra, et sabulo tibi sicubi gleba tenaci 
Subrubet, haud usquam melius succrevit arundo, 
Et longa explicuit nodos felicius hasta. 
At cave, si propere, vel si prolixior aequo , 
Luxuriante solo, seges exiit, ilicet omnem 
Hem tibi confectam voto grateris inani. 
Heu! male terra ferax vires tunc exerit, et se 
Foetura in prima diffundit largius humor. 
Tu sine mansuescat; sine, vis deferveat illa, 
Atque alio prius injecto fac semine, campus 
Sylvestre ingenium, et morem deponat agrestem. 
Ille impune tibi prius aut lasciviat herbis, 
FLORA ARASIL. Il. 31 
