20 
phylogenetisch ouder dan de klimmende levenswijze, 
daar ze ook bij niet-klimmende verwanten voor- 
komen, en mogen dus niet als aanpassing beschouwd 
worden. 
Een nieuwe groep van feiten, die voor de moge- 
lijkheid van directen overgang tot liaan pleiten, 
leveren die plantensoorten welke zoowel klimmende 
als niet-klimmende varieteiten omvatten. Hier vindt 
men ook rankendragers onder. Pesum satevum L.*) 
heeft rankendragende, zoowel als rechtopstaande 
varieteiten („stam-doperwten”’); Cucurôita Pepo L. mist 
in sommige struikvormen de ranken. Omgekeerd 
bezitten eenige varieteiten van Axuterrhenum majus L.”) 
prikkelbare twijgen. De onderste takken van den 
laagblijvenden stengel kunnen evenals takranken 
dunne voorwerpen omslingeren, en aldus de plant 
steun verleenen, hoewel deze nooit liaan-type ver- 
krijgt, doch steeds laag blijft. Eenige verwante 
Antirrhinum-species, o.a. A. Coulterianum Benth., 
vertoonen dit verschijnsel ook. 
Directen overgang van rankend in niet rankend 
vinden we verder bij dwerg-Oost-Indische Kers, 7o- 
Paecolum majus L., var. nana; van windend in niet- 
windend bij zoo hoog staande liaangroepen als 
de Asclepradaceae en de Phaseoleae. Vincetoricum 
nigrum Mnch. en V. officinale Mnch., rechtopstaande 
planten, kunnen onder bepaalde omstandigheden 
gaan winden. ®) Zuid-Afrikaansche Ceropegia-sòorten, 
1) H. ScHeNckK, Biologie, bladz. 162. 
Btaasplehladz. , 17/7, 
3) t. a. pl, bladz, 128. 
