22 
JJ 
standplaatsen gesteld, wisten partij te trekken door 
‚steeds verder schrijdende differentiatie. Waar al het 
minderwaardige vroeg of laat onherroepelijk in den 
strijd om licht en lucht verloren ging, vertoonen 
ons de overblijvenden dat eigenaardig evenwicht 
tusschen eischen en eigenschappen, ‘t welk oorzaak 
was van de opstelling der „adaptie’-hypothese. 
B Het ontstaan van den anomalen 
bouw bij lianen. 
In het voorgaande hebben wij ons hoofdzakelijk 
bezig gehouden met den uitwendigen vorm der 
lianen. Deze planten vertoonen evenwel juist in 
anatomischen bouw zoo opvallende eigenschappen, 
dat men ook hier een verband heeft gezocht met 
de levenswijze. 
Inderdaad stelt deze den lianen zeer bijzondere 
eischen. De liaanstengel, die in de jeugd langs een 
of anderen dunnen luchtwortel omhoog geklommen 
is, en die door struiken en boomen zijn weg genomen 
heeft om het licht te bereiken, staat telkens wanneer 
een der steunpunten zich begeeft, bloot aan het 
gevaar van breken. Sommige lianen, zooals de rotan- 
palmen, bezitten alleen aan de bladdeelen hecht- 
organen, zoodat zij, naar gelang de bladeren afvallen, 
hun steun verliezen en meer en meer terugglijden. 
Terwijl de kroon aan het licht blijft, en de stengel zich 
aan den top verlengt, zakt het overige deel langzamer- 
hand af‚ en blijft aan den voet van den steunboom 
liggen. Wie in een tropisch bosch het grillig verloop 
der liaanstengels gezien heeft, die nu eens, beladen 
