36 
dikkingslagen *), bijv. bij Avzcennza, Cycas,Cocculus laurt 
folius, Chenopodiaceae, Amarantaceae, Nyctagintaceaec, 
Liliaceae. Anomalieën daarentegen, die een grootere 
buigzaamheid van den stengel meebrengen, zijn 
voor een boom even schadelijk, als voor een liaan 
nuttig. Dat deze afwijkingen dus uitsluitend bij 
klimplanten aangetroffen worden, bewijst niet, dat 
zij slechts bij lianen ontstaan, maar wel, dat alleen 
deze mèt die eigenschappen in stand kunnen blijven. 
Bij volgende mutaties kan een schrede verder gedaan 
worden, zoodat in een gunstig geval een liaan in 
het bezit komt van een stengel, bestaande uit vele 
houtbundels te midden van een sterk ontwikkeld 
parenchym. 
Selectie heeft dus inderdaad wèl plaats, doch selectie 
van elementaire soorten, in den geest der mutatie- 
theorie, en niet selectie van individuen in den geest 
der oudere selectieleer. Het eenvoudigste wordt de 
kabelvormige bouw verkregen langs den weg van 
het Apzstolochtaceae-type: ontwikkeling der primaire 
vaatbundels tot houtplaten, zonder vorming van 
interfasciculair hout. Ingewikkeld is de splijting van 
den houteylinder door uitgroeting van het hout- 
parenchym en de mergstralen. Weer een andere weg 
is de vorming van kransen van tertiaire hout- en 
bastbundels. Een zéér bijzondere plaats nemen de 
Sapindaceae-lianen in, voorzoover ze een samenge- 
1) Met tertiaire verdikkingslagen en vaatbunde's bedoel ik de door secun- 
daire cambiën buiten het secundaire hout gevormde hout- en bastgedeelten. 
door SCHENCK: „Secundäre Zuwachszonen’', door VAN TIEGHEM : „faisceaux 
libéroligneux tertiaires)’ genoemd. 
