39 
Botan., 6e Sér. XX, 1885); E. STRASBURGER, Lei- 
tungsbahnen; Pa. vaN TrecrHeM, Traité de botanique. 
Naar schatting van KARSTEN telt het geslacht 
Gnetum ongeveer 20 soorten, grootendeels in tropisch 
Amerika en in Australazië thuis behoorend. 
Met uitzondering van Guetum Gnemon L., die 
steeds, en Guetum latifolium Bl.*), die soms boom- 
vormig Is, zijn alle soorten klimmende heesters, en wel 
windend. ScHENckK (Il, bladz. 21) vermoedt dat er ook 
„opreizklimmer” onder zijn. KARSTEN vermeldt deze 
evenwel niet onder zijn maleische soorten, en SCHENCK 
zelf rekent de beide, door hem onderzochte, Brazi- 
liaansche óók tot de slingerplanten (J, bladz. 114). 
Gnetum vertoont denzelfden anomalen diktegroei als 
de Menrspermaceae: opeenvolgende cambiën vormen 
kransen van vaatbundels, door breede mergstralen ge- 
scheiden. De cambiën ontstaan volgens Moror (bladz. 
274 en pl. XII, hg. 26—2g) uit de binnenste pericykel- 
laag. Hij heeft dit met zekerheid waargenomen bij 
Gnetum scandens Roxb. en Gu. Thoa R. Br. Î e Bary 
(bladz. 606) en HABERLANDT (bladz. 629) beweerden, 
dat zij voortkomen uit het secundaire phloëem. 
Tot dusverre is de anomalie vastgesteld voor de 
volgende soorten: 
Gnetum scandens Roxb. (pe Barv, bladz. 606 en 
fig. 233; Moror, bladz. 274). 
Gretum Thoa R. Br. (Moror, bladz. 274). 
Gnetum venosum Spruce (ScHENCK Il, bladz. 249). 
Gnetum Schwackeanum Taubert(ScreNck 11, blz. 249). 
I) Zie bladz. 25. 
