44 
C. DC, een liaan met weeke, armdikke stengels 
(L, bladz. 96). Op Java bereiken volgens KooRrDERS 
(bladz. 6) sommige soorten 15 cM. doorsnede (o.a: 
P. recuroum Bl; P. baccatum Bl; P. molltsstmum 
Bl.: P. bantamense Bl). 
De primaire stengel vertoont tweeërlei vaatbundels: 
re periphere, die een krans vormen, en aan de binnen- 
zijde gesteund worden door een min of meer golvend 
verloopenden sklerenchymring, welke bij sommige 
soorten op de plaats der mergstralen parenchymatisch 
blijft; 2e mergstandige, in één of meer kransen 
gerangschikt. Zij zijn de voortzetting van de periphere 
vaatbundels van het hooger liggend stengellid *. 
Naar gelang van het aantal internodiën, dat een uit 
het blad tredende vaatbundel doorloopt alvorens 
zich bij andere aan te sluiten, is het aantal kransen 
meer of minder groot. Het is bijv. volgens Weiss 
(bladz. 357) bij: 
Piper Bredemeyeri Facg. I 
Chavica Roxburgh Mig. 
(syn. P. longum L.) 1 
Piper Betle L. I 
„… _rwimnodes Kunth. I 
„ _Carpunya R. et Pav. 1—2 
„ __gentculatum Sw. 2 
1) Vroeger meende men dat de binnenste vaatbundels niet uit de bladeren 
kwamen, doch steeds in den stengel bleven. Dr BARY (blz. 260) zeg” 
hieromtrent: „.. KARSTEN sprach... eine andere Ansicht aus, nach welcher 
sämmtliche Stränge Blattspurstränge sind, und welche die einge- 
henderen Untersuchungen von Werss bestätigen und verallgemeinern…”’ Hii 
vergeet echter er bij te voegen, dat Werss (blz. 402), onder de periphere vaat- 
bundels bij Chavica Roxhurghii een 4-tal wel degelijk voor „stammeigen” houdt. 
