47 
eerst bij zeer oude stengels optreedt. Ik meen mij 
hierbij te moeten aansluiten. Crücer zelf erkent, dat 
de namen der door hem onderzochte planten onbe- 
trouwbaar zijn: wellicht is hier verwisseling in het 
spel geweest. 
Door mij zijn onderzocht twee Pper-soorten, af- 
komstig uit 's Lands Plantentuin. 
ie Piper Betle L.*) (Hort. Bog. Piperacea XV C 52). 
Een stengel van 6 mM. dikte, in het eerste stadium 
van den secundairen diktegroei. 
Er zijn 5o—6o periphere vaatbundels van verschil 
lende grootte. Men kan vier graden onderscheiden. 
Noemt men de grootsten a, de kleinsten d, dan kan 
men de onderlinge plaatsing der vaatbundels voor 
den halven stengelomtrek aangeven door het vol- 
gende schema: 
………adedbdedadebdeaebeaechbeachea..… 
waarbij a den middelsten vaatbundel van het eerste 
hooger liggende blad voorstelt. De vaatbundels van 
de andere stengelhelft liggen symmetrisch met deze. 
Naar rechts nemen alle vaatbundels in grootte af. 
Tegenover de ro vaatbundels b liggen binnen den 
smallen, gegolfden sklerenchymring 10 gomkanalen: 
een centraal gomkanaal is aanwezig. 
De grootere vaatbundels a en b hebben een half- 
maanvormigen bastbundel, de kleinere bezitten slechts 
eenige bastvezels aan de phloëemzijde. 
In de schors ligt tegenover ieder der vaatbundels 
a en b een tangentiaal gerekte collenchymbundel, 
1) Zie bladz. 31. noot 2. 
