48 
waarvan enkele elementen sklerenchymatisch zijn. 
De mergstandige vaatbundels vormen een onregel- 
matigen krans, waar buiten nog eenige vaatbundels 
liggen. Hun aantal bedraagt in het geheel + zr. 
leder dezer vaatbundels heeft aan de binnenzijde 
een halfmaanvormigen bastbundel, aan de buitenzijde 
enkele bastvezels tot steun. 
Terwijl de periphere vaatbundels nog zeer weinig 
sec. weefsel gevormd hebben, en het interfasciculair 
cambium daar nauwelijks tot stand gekomen is, ver- 
toonen de mergstandige vaatbundels een merkbaren 
sec. diktegroei. De parenchymstrooken tusschen deze 
vaatbundels zijn uitgerekt, zoodat hun cellen radiair 
verlengd zijn; hier en daar, op uiteenliggende plaatsen, 
hebben deze cellen zich gedeeld, om de spanning 
in het weefsel op te heffen. 
2e: Piper spec. Sumatra (Hort. Bog, XV D 21). 
Een stengel, 7 mM. dik, vertoont reeds aan- 
zienlijken secundairen diktegroei. 
Er zijn 31 periphere vaatbundels, tot radiaire 
houtplaten uitgegroeid, door breede mergstralen 
gescheiden. De primaire vaten zijn ten deele buiten 
gebruik gesteld. 
Aan de binnenzijde dezer vaatbundels ligt de onver- 
broken sklerenchymring. Aan de buitenzijde ligt tegen 
het phloëem van iederen vaatbundel een halfmaan- 
vormige bastbundel, met die van den naastvolgenden 
vaatbundel verbonden door een groep steencellen. 
Een kernscheede is niet te herkennen. 
De collenchymring, uit losse gedeelten bestaande, 
is grootendeels overgegaan in + sklerenchyinatisch 
