49 
weefsel met alzijdig even dikke wanden. Hiertusschen 
liggen steencellen verspreid. 
Het merg bevat een krans van 7 gomkanalen, 
terwijl een 8e in het midden voorkomt. Binnen de 
gomkanalen ligt een kring van ro vaatbundels vrij 
regelmatig gerangschikt. Aan de buitenzijde van deze 
vaatbundels is een tamelijk sterke bastbundel aan- 
wezig, aan de binnenzijde wederom een halfmaan- 
vormige bundel. 
Hoewel de secundaire diktegroei bij dezen stengel 
veel verder gevorderd is dan bij den vorigen, is in de 
mergstandige vaatbundels van cambiale werking niet 
veel te bespeuren. Er is een cambium aanwezig. 
Ook het parenchym tusschen de vaatbundels toont 
slechts geringe uitrekking, doch niettemin in vele 
cellen deelingsverschijnselen. 
Een eigenaardige bijzonderheid valt op te merken 
aan de opperhuid van deze Pper-soort (zie de 
plaat, fig. 1). Terwijl de opperhuid voor het grootste 
deel nog aanwezig is, heeft zich plaatselijk een 
kurkceambium uit de opperhuid zelve ontwikkeld, 
waardoor de stengel een aantal kurkribben vertoont, 
die bij voldoende mate van ontwikkeling van knoop 
tot knoop loopen, en hier en daar zijdelings tot 
breeder kurklagen versmolten zijn. Op de verdikte 
knoopen is de kurkbekleeding rondom. Deze kurk- 
ribben bestaan uit talrijke cellagen en zijn alle in 
het midden zoodanig in de lengte gespleten, dat de 
radiaire celreeksen naar weerszijden waaiervormig uit- 
eenwijken. Ter plaatse dezer kurkribben is de schors 
van gewijzigden bouw, daar het collenchym hier ver- 
