52 
Ficus is gekenmerkt door regelmatig elkaar af- 
wisselende dunne, concentrische lagen van parenchym 
en van prosenchym. De vaten liggen onafhankelijk 
van deze verdeeling verspreid. 
Deze bouw geldt zoowel voor lianen als niet-lianen. 
De eenige afwijking, die men bij Fzeus gevonden 
heeft, is excentrische bouw van den stengel. 
Het geslacht Cudranra omvat eenige, meest ge- 
doornde, heesters; enkele soorten klimmen. 
Cudrantia spec. (syn. Cudranus grandifolius Hassk. *) 
heeft in het axiale hout weinig vaten. In het peri- 
axiale hout zijn deze tamelijk wijd (o.2—0.3 mM.) 
en omgeven door lichtgekleurd parenchym, dat in 
de meer naar buiten gelegen deelen tangentiaal uit- 
gerekt is, zoodat wederom, doch meer golvende, 
concentrische parenchymstrooken ontstaan. Deze zijn 
hier wel gebonden aan de vaten. 
Bij Plecospermum spec. zijn de vaten slechts door 
een rond parenchymvlekje omgeven, dat niet in de 
breedte gerekt is. De stengel is sterk excentrisch; 
het axiale hout is vrij scherp van het periaxiale 
gescheiden. 
c. Conocephaloideae. 
Deze worden in Zuid-Azië vertegenwoordigd door 
de met hechtwortels klimmende Conocephaltus-soorten. 
De stengels bezitten een tamelijk groot merg 
(2.5—5 mM.), waaromheen een meer of minder 
breede ring van axiaal hout ligt, dat in den regel 
scherp van het periaxiale hout gescheiden is. 
1) Volgens TEIJSMANN en BINNENDIJK, Cat. v. ’s Lands Plantentuin, 1866. 
Deze soortnaam komt in den Index Kewensis niet voor. 
