[9 
onderdeelen gesplitst moet worden: eensdeels is zij 
een vergelijkende wetenschap, nauw verwant aan de 
theorie van het ontstaan der soorten, anderdeels van 
experimenteelen aard, omvattende het onderzoek 
naar de betrekkingen tusschen de eigenschappen 
eener plant en die van de omgeving, welke zij ver- 
kiest of te verduren heeft. 
Hij werkte deze beschouwingen uit voor de ver- 
houding der woestijnplanten *) tot hun omgeving, en 
paste haar toe op de samenstelling van de flora 
onzer duinen ®); zelf*”) heb ik getracht dit beginsel 
in ‘t kort aan te geven bij een bespreking der 
tropische strandflora. 
In deze drie gevallen worden plantengeographische 
formaties besproken; bij de lianen moet men deze 
beginselen toepassen op de behandeling van een 
groep van gewassen, die van andere planten afhan- 
kelijk zijn, doch die zelf geen afzonderlijke formatie 
vormen. SCHIMPER *) noemt dergelijke plantengroepen 
„Pflanzengenossenschaften”’. Voor zooverre het geldt 
hun aanpassing aan het leven in het woud te ver- 
klaren, moge verwezen worden naar het voorgaande; 
een geheel nieuwe factor is echter de overgang tot 
de klimmende levenswijze, en het is nu de vraag, of 
de planten de hiermede in verband staande eigen- 
1) t.a. pl. bladz. 345. 
2) Huco pe Vries, Duinfiora, (Onze Tuinen, 18 Juni 1910, bladz. 801; 
Gedenkboek van de Biol. Tent. te ’s Gravenhage, 1910, bladz. 53). 
5) H. H. ZeijLSTRA FzN., De Javaansche Strandflora. (Gedenkboek, 1910, 
bladz. 20.) 
t) A.F. W. ScHiMePER, Die epiphytische Vegetation Amerikas, (Botanische 
Mittheilungen aus den Tropen, Heft 2, 1888), bladz. 8; (Zie ook: SCHIMPER, 
Pflanzengeogr. a. physiol. Grundlage, Jena, 1898, bladz. 208). 
