7 
Von den Exemplaren werden nach Versetzung in 
den Wald diejenigen blühen und fruchten, welche 
am höchsten, bis in die Kronen der Stützbäume 
hinein, gelangt sind, mithin am besten sich zu klet- 
ternder Lebensweise erprobt haben, und diese werden 
die für das Klettern günstigen Eigenschaften auf 
ihre Nachkommen vererben und infolge der Selec- 
tion verstärken.” 
„Diesen Entwicklungsgang scheinen thatsächlich 
mehrere Lianen des brasilischen Waldes zurückgelegt 
zu haben,’ voegt hij hieraan toe. 
Langs dezen weg zouden, volgens SCHENCK, lianen 
van de allereenvoudigste soort ontstaan zijn: de 
planten, die met hun uitgespreide takken op het 
struikgewas steunen, waarnaast of waardoorheen zij 
opgegroeid zijn. Die met hechtwortels zijn af te leiden 
van kruipende planten. Hun betrekkelijk gering 
aantal verklaart hij uit het feit, dat zij als onderlaag 
dikke boomstammen of rotswanden noodig hebben, 
terwijl de overige lianen overal, waar maar struik- 
gewas steun kan bieden, gunstige omstandigheden 
voor hun ontwikkeling vinden. *) 
Van deze groep van klimplanten acht ScHeNck het 
een kleinen overgang tot de epiphyten. ®) Deze twee 
biologische groepen zijn verbonden door planten, 
die, zooals een aantal Araceae, op den duur aan het 
ondereinde van den stengel afsterven en aldus, vol- 
gens hem, epiphytisch gaan leven. SCHENCK ziet hier 
evenwel over het hoofd, dat zulke Araceae in het 
bezit zijn van in den bodem bevestigde voedings- 
ĳ) ta. pl. bladz. 92; °)t. a. pl. bladz. 16 en 17; eveneens bladz. 107 en 108, 
