a 
Fälle, in denen sich die Abweichung vom normalen 
Typus als Folge der Anpassung an bestimmte 
biologische Verhältnisse nachweisen läszt....”’, en 
neemt daarbij nog volkomen hetzelfde standpunt in 
als voor vele jaren door pe Bary ') uiteengezet werd. 
VAN TIEGHFM*) daarentegen meent de vraag of de 
anomale bouw der lianen een „adaptie’’-verschijnsel 
is, ontkennend te moeten beantwoorden. 
De uitgebreidste en meest uitgewerkte theorie 
over het ontstaan van de lianen vindt men in 
SCHENCK's klassiek werk over de biologie der lianen. ®) 
Het is mijn doel de verklaring, in dit boek gegeven, aan 
een kritisch onderzoek te onderwerpen en daar tegen- 
over de meerdere waarschijnlijkheid der nieuwere be- 
schouwingswijze uiteen te zetten. 
SCHENCK scheidt de lianen in vier hoofdgroepen *): 
windende- of slingerplanten, planten met hechtwortels, 
planten met prikkelbare organen (bladeren, haken, 
ranken), en planten, die zich slechts met hun zijtakken 
of andere uitstekende deelen aan steunsels vast- 
haken. Deze laatste groep is, volgens SCHENCK ®), 
ontstaan uit rechtopstaande planten; zij ontwikkelden 
zich ten deele verder tot slingerplanten en ranken- 
dragende gewassen. De lianen met hechtwortels 
leidt hij daarentegen af van de kruipende planten. 
1) A. DE BARY, Vergleichende Anatomie der Vegetationsorgane, Leipzig, 
1877, bladz. 585. 
®) Pu. v. TrEGHEM, Traité de Botanique, Paris, 1884, bladz. 802. 
3) H. ScnHeNck, Beiträge zur Biologie der Lianen, (Botanische Mitthei- 
lungen aus den Tropen, herausgeg. v. A. F. W. Schimper, Heft 4, Jena, 1892.) 
4) t.a. pl. bladz. 4. 
6) t‚a.pl. bladz. 69 en 70. 
