oid 
umbellatus Steud., en Coscmnrum fenestratum Colebr. 
Van eerstgenoemde soort waren stengels met hout- 
lichaam tot doorsneden van 20.5 mM. nog normaal; 
van Cosciutum was de dikste stengel 20 mii. Daar 
omgekeerd bij de anomale vormen het centrale hout- 
lichaam in den regel slechts geringe afmetingen be- 
reikt, (bij Albertesta papuana Becc. 3 mM., bij Chon- 
drodendron tomentosum PR. et Pav, 4.5 mM.… bij 
Pyenarrhena lucida Mig. 8.5 mM., bij verschillende 
Cocculus-species 6.5—13.5 mM., bij Anamerta Cocculus 
Wieht et Arn. (syn. A. paniculata Colebr.) 9 mM., 
bij een niet nader gedetermineerde Meuispermacea 
3.5 mM.), acht ik het waarschijnlijk, dat de beide 
genoemde soorten normaal zijn. 3 
Cocculus laurvfolius, de boomachtige Menssper- 
macea, heeft tertiaire verdikkingslagen; in tegen- 
stelling met de liaanvormen schijnt deze soort 
minder regelmatigen bouw te bezitten. In de ver- 
schillende vaatbundels van den centralen krans houdt 
het cambium niet gelijktijdig op met de houtaf- 
zetting. zoodat de grens tusschen eersten en tweeden 
ring, enz. een zeer onregelmatigen loop kan bezitten. 
De buiten het primair phloëem gelegen half- 
maanvormige bastbundels zijn in den regel door 
steencelgroepen verbonden; een uitzondering maakt 
hierop C2ssampelos (volgens Dirers). 
Buiten iederen tertiairen ring ligt telkens een steen- 
cellenlaag; ter plaatse van de mergstralen dringt deze 
iets naar binnen, tusschen de phloeëmgedeelten der 
vaatbundels. Het hout van Cosceuzum fenestratum 
is door berberine geel gekleurd. 
