63 
hebben met Seyjanra-soorten een gelobd hout 
lichaam gemeen. 
Men heeft de samengestelde houtlichamen aan- 
gezien voor die van stammen, welke met zijtakken 
in de lengte samengegroeid waren. TREVIRANUS (1847), 
CrüceRr, NAEGELI en RaprKorer hebben vastgesteld, 
dat de rangschikking der vaatbundels in het vege- 
tatiepunt de oorzaak is. 
Het aantal periphere houtlichamen hangt samen 
met den bladstand. Is deze 1/s, hetgeen zeer veel 
voorkomt, dan vindt men in den regel op de dwars- 
doorsnede 3 periphere houtlichamen; bij °/, vertoont 
Paulltnia 2, Serjanta 1o periphere houtlichamen ; bij 
3/; heeft men er 8 (CRÜücER, blz. 483 e.v.). Bij iederen 
knoop treden uit het blad met zijn bijorganen (steun- 
blaadjes, okselknop) 3 vaatbundels in den stengel. 
In de beide eerstgenoemde gevallen gaat de middelste 
dadelijk blijvend in het centrale houtlichaam over, 
terwijl de beide zijdelingsche in den schors loopen 
tot zij bij °-stand tegen een lager gelegen blad 
stuiten: bij Y/s-stand kunnen zij onafhankelijk van de 
bladeren blijven doorloopen als 3 lijsten op den stam. 
Bij de Serjauza's met 8 en ro houtlichamen in 
één krans, zijn het in hoofdzaak de middelste vaat- 
bundels, die, uit het blad gekomen, eerst naar het 
centrale houtlichaam gaan, doch daarna vroeger of 
later weer te voorschijn komen en aan den omtrek 
loopen. Vlak onder een knoop vindt men in plaats 
van 8, 7 periphere houtlichamen; het 8e is dan nog 
met het centrale hout samengesmolten. Ook door 
andere oorzaken is het aantal periphere hout- 
