73 
Ilcacinaceae, (Natürl. Pflanzenfamilien, IL. 5); B. L. 
RoBINsonN, Stammanat. v. Phytocrene macrophylla, 
(Botan. Zeit, 17, 1889); B. L. RoriNson, Stem-structure 
of lodes tomentella and certain other Phytocreneae, 
(Ann. Buitenzorg, VII, 1890); De Bary, Vergleich. 
Anatomie; TreuB, Observ. s. |. pl. grimp., (Ann. 
Buitenzorg, Ill, 1883). 
Met uitzondering van Zodes en Polyporandra, zijn 
de klimmende P%ytocrenaceae alle slingerplanten. Zodes 
bezit stengelranken, welke volgens TREUuB met stijve 
haren bezet zijn. 
De familie bestaat uit drie groepen: 
Jodeae: Lodes, Polyporandra en MNatsratum. 
Sarcostiemateae: Sarcostigma. 
Phytocereneae: Trematosperma, Pyrenacantha, 
Natsratopsis, Phytocrene, Miguelra, en Chtamydocarya. 
Bij Sarcostiema en Chlamydocarya vindt men 
interxylair phloëem (SOLEREDER, ENarer). Volgens 
ENGLER wordt dit naar buiten door het cambium 
afgezet, evenals bij Sf4rychuos, volgens CHopart naar 
binnen. 
Van de Zodeae hebben Jodes en Polyporandra 
kruisgewijzen, Mafstatum afwisselenden bladstand. 
In beide gevallen vertoont het periaxiale hout een 
zeer veel sterker ontwikkeling tusschen de bladeren, 
dan aan de zijden, waar bladeren staan. Het hout is 
derhalve voorzien van twee diepe en breede spleten. 
De PhAytocreneae hebben verspreiden bladstand 
(Phytocrene °/; of %/3). In verband hiermede is, daar 
ook hier tusschen de bladeren meer periaxiaal 
