83 
donkere streeping veroorzaken. Op de snijvlakte der 
stammen vindt men een weinig uitgetreden hars. De 
onderzochte stengels (80 X 65 mM.) bezitten ondiepe 
gleuven. 
Papilionaceae. 
Litteratuur: W. M. 1. Borst Pauwers, Bijdr. t. d. 
Kennis d. Surinaamsche Vischvergiften, Proefschr., 
Leiden, 1903; GAMBLE, Indian Timbers; Saure, Der 
Anat. Bau d. Holzes d. Leguminosen u.s. system. 
Werth, (Flora, 7o, 1887); TAuBERT, Leguminosae, 
(Natürl. Pflanzenfam., Il. 3); TRrevB, Observ. s. 1. pl. 
grimp., (Ann. Buitenzorg, Il 1883). 
Bij de Papslionaccac treft men als anomalie het 
optreden van secundaire cambiën aan, welke tertiaire 
verdikkingslagen of vaatbundels vormen. Bovendien 
vindt men bij Mweuna interxylair phloëem, door het 
cambium naar binnen afgescheiden. De overige 
Papilionaceae zijn normaal gebouwd; vaak zijn de 
stengels echter excentrisch, afgeplat, gegroefd of 
gevleugeld. 
“Concentrische phloëemstrooken komen zeer veel 
voor in het hout. 
De voornaamste geslachten kan men als volgt 
onderscheiden: 
1. St. normaal, cylindrisch. Caxava/ra, Hardenbergra, 
Millettia (td), Datbergia (td), enz. 
St. normaals niet. eylindmiseh …;Aivete.inr 40 2 
St. anomaal, met tertiaire weefsels . . . .«. 5 
