go 
Een Dalbergra, uit Siam afkomstig, (diam. + 7omM.), 
met centraal hout van + 5o mM. dikte, vertoont 
één onregelmatigen tertiairen houtring, en daarbuiten 
plaatselijk kleine ringstukken, die uitwendig zichtbaar 
zijn als vlakke lijsten op den stam. Het hout is hard; 
buiten het axiale hout (25 mM.) liggen de grootere 
vaten in concentrische kringen gerangschikt. 
2. Lonchocarpus. 
Dit geslacht komt hoofdzakelijk in tropisch Amerika 
voor ; ook vindt men het in West-Afrika en in Australië. 
Van Azië zijn geen soorten bekend. 
Behalve het giftige derrid bevatten deze planten 
(Nekoe) o.a. een onaangenaam riekende stof, vandaar 
den naam „stinkhout”’, waaronder zij in Suriname 
bekend zijn, (Pescrdra heet op de Antillen ook 
„stinkhout’’). 
In het Koloniaal Museum zijn stammen aanwezig 
onder den naam Zonchocarpus violaceus H.B.et K. 
Of het inderdaad deze soort is kan, wegens ont- 
breken van bijbehoorend herbarium-materiaal, niet 
vastgesteld worden. !) 
Lonchocarpus bezit stengels met anomalen dikte- 
groei. Nadat het centrale houtlichaam een zekere 
dikte bereikt heeft (bij verschillende stengels uiteen- 
loopend van 23-—50 mM.) ontstaan tertiaire verdik- 
kingslagen, welke in de minderheid der gevallen 
volledige ringen zijn. Vaak ontstaan later slechts 
smalle houtbundels, die uitwendig als lijsten zicht- 
baar zijn. 
1) GRISEBACH noemt Z. violaceus een lagen boom. Zie omtrent de 
herkomst der Nekoe: BorsT PAUWELS, bladz. 19. 
