O2 
houtparenchym. De mergstralen loopen eenigszins 
golvend; zij zetten zich, breeder wordend, voort in de 
bastringen, die de tangentiaal gestreepte phloëem- 
bundels bevatten. 
3. Derrss. 
Normaal is een 36 X 45 mM. dikke stam van 
Derris scandens Benth. (syn. Daltbergra scandens Roxb.) 
Het axiale hout (+ 14 mM.) vertoont zeer duidelijk de 
golvende, concentrische banden van parenchym. Het 
gaat geleidelijk over in het periaxiale hout, met betrek- 
kelijk weinig, onregelmatig verspreide vaten. Tusschen 
deze vindt men de tangentiale banden terug. 
De stengel is iets excentrisch en afgeplat. 
Ook Derris stuuata Benth. schijnt normaal te zijn. 
Een stam van 6o mM. heeft geen tertiaire ringen. 
Het hout heeft duidelijke concentrische parenchym- 
banden. Het axiale hout is groot, + 11 mM., niet 
scherp gescheiden. 
Derris bantamensis Hassk.*) is eveneens normaal, 
te oordeelen naar een stengel van 14 mM. De dikke 
schors vertoont evenals de andere soorten in het 
phloëem duidelijk tangentiale streepen. 
Deze soort is belangwekkend wegens het bezit 
van uitsteeksels, die het onderling vastgrijpen der 
stengels bevorderen. Volgens TreuB (bladz. 179) 
zijn het adventiefworteltjes. 
Derris timorensis Bl. bezit tertiaire verdikkingslagen. 
Het axiale hout (13.5 mM.), zonder groote vaten, 
steekt scherp af tegen het periaxiale, dat rijk aan 
1) TEYSMANN EN BINNENDIJK, Cat. v. ’s Lands Plantentuin, 1866, bladz. 
264. De naam komt niet voor in den Index Kewensis. 
