94 
cuna. De bast is evenwel bij dit geslacht zóó los- 
vezelig van bouw, dat dunne dwarsschijven van 
stammen met tertiaire lagen zeer gemakkelijk in de 
verschillende houtgedeelten uiteenvallen. Het axiale 
hout is goed zichtbaar. De ontwikkeling van het hout 
is sterk eenzijdig. Een stengel van Spatholobus littoralis 
Hassk. bezit aan de buitenzijde der kronkels slechts 
een dunne laag periaxiaal hout, terwijl aan de 
binnenzijde het overige deel van den 20 X 30 mM. 
grooten, gevleugelden en gegroefden stengel vast- 
gehecht is. Deze stengel bezit tertiaire lagen. 
Tot hetzelfde geslacht behoort waarschijnlijk een 
stam uit de verzameling van het botanisch labora- 
torium te Amsterdam, welke 65 X 80 mM. dik is, 
diepe groeven vertoont, en 5 onvolledige tertiaire 
lagen bezit. Bij dezen stam loopt de primaire stengel 
met ‘t axiale hout, ter dikte van 3 mM. als een 
smalle lijst aan de buitenzijde van den stam; al het 
periaxiale hout is eenzijdig ontstaan aan één zich 
snel verbreedenden, door diepe groeven onderver- 
deelden vleugel. 
Caesalpiniaceae. 
Litteratuur: GAMBLE, Indian Timbers; TAuBERT, 
Leguminosae, (Natürl. Pflanzenfamilien, II. 3). 
De houtstructuur is bij de Caesa/penzaceae in hoofd- 
zaak dezelfde als bij de Papelronaceac. Uitgezonderd 
Bauhtnra, met horlogeveerranken, zijn het minder 
