Of 
plat; het oudste deel van de vleugels sluit een hoek 
in van + 80°. De kromming in verticalen zin is hier 
minder sterk dan bij de vorige stammen, waar het 
axiale hout van iedere geleding een halven cirkel 
vormde ; op sommige plaatsen vormen drie geledingen 
één enkelen kom. 
Het hout groeit normaal in de dikte. 
Een derde Bauhenra van deze verzameling, uit 
Brazilië afkomstig, is van een jong exemplaar, slechts 
g mM. dik. Hier is de bandvorming en de horizontale 
kromming veel zwakker, daar het cambium ook aan 
de lange zijden periaxiaal hout heeft afgezet. De 
stengel is 4.5 mM. dik, de vleugels maken een hoek 
van weinig minder dan 180°® met elkaar. 
Krachtiger stammen van dit type levert Bau/nia 
scandens Roxb, van Java. Deze soort vormt een 
overgang tot de niet gebogen Baufpnra's daar 
sommige stengelstukken recht zijn. Bij 65 mM. 
breedte is de onderzochte stam 15—23 mM. dik. 
Fiers geeft 
een afbeelding 
van de dwarse 
doorsnede van 
een gedeelte bij 
de sterkste krom- 
ming. Het merg 
Fig. 5. Bauhinia scandens Roxb., nat. gr. mi vaken in 
het axiale hout is 
scherp afgescheiden van het periaxiale. Dit vormt 
allereerst een gelijkmatigen krans; daarna zet het 
cambium nog slechts aan de binnenzijde en aan de 
