TOO 
SCHENCK's tweede type van Pau/fnza-stengelbouw 
heb ik slechts met het derde te zamen waargenomen 
bij Pauhenra (Phanera) stipularis Korth. van Sumatra. 
Het terzelfder tijd optreden van klieving en secun- 
daire vaatbundelvorming werd door SCHENCK (bladz. 
189) wel mogelijk geacht, doch niet vastgesteld. 
Bauhinra stipularis (Fig. 6) bezit, evenals vele 
der beschreven soorten, een zeer vast hout. De af- 
gebeelde stengel is ovaal van omtrek, en meet 
77 X 50 mM. Hiervan neemt het centrale hout- 
lichaam 40 X 45 mM. in. Het is in een aantal 
sectoren gedeeld, ieder door een phloëemgordel 
omgeven. Het axiale hout is grootendeels samen- 
hangend terug te vinden, doch aan één zijde uit- 
eengevallen; op de teekening zijn de, ten deele 
door in het merg gevormde vaatbundels geheel 
terzijde gedrongen, brokstukken aangegeven. 
Buiten dit centrale houtlichaam vindt men een 
groot aantal vaatbundels, gevormd door secundaire 
cambiën, die volgens ScHeNcK (bladz. 188) in het 
pericykelparenchym ontstaan. Uitwendig zijn zij als 
lijsten aan den stengel zichtbaar; volgt men hun 
loop, dan blijkt dat zij vaak onderling versmelten. 
Zij ontstaan niet gelijktijdig, zoodat men tamelijk 
omvangrijke houtbundels, verdikt door aan de buiten- 
zijde gelegen cambium, naast nog zéér kleine aantreft. 
Cassia bactllaris L. fil, van St. Thomas, heeft 
normaal gebouwd hout. Rondom het vrij groote 
merg ligt een tamelijk breede ring van axiaal hout. 
Het periaxiale hout is rijk aan houtvaten; concen- 
trische lagen met meer en met minder vaten wis- 
