O8 
hier bij een ir X 16 mM. dikken stam zelfs tot 
het midden gekloofd in twee groote deelen, die ieder 
wederom verscheidene meer of minder diepe spleten 
bezitten, en één kleiner deel. 
Het hout bezit matig veel vaten. 
Bij Convolvulus amakensis Pacg., eveneens van 
St. Thomas, is het houtlichaam wel gespleten, doch 
niet gekloofd. Aanvankelijk zijn er vier spleten; bij 
een stengel van 8 mM. is het aantal reeds veel 
grooter. Wellicht zijn dikkere stengels wel gekloofd, 
Tertiaire verdikkingslagen vindt men bij Marzpa 
passifloroides Spruce (Pata-wana-tété) uit Suriname. 
Een stam van 36 mM. heeft een merg van 2 mM., 
een axiaal hout van 5 mM., een centraal hout- 
lichaam van + ro mM., en daaromheen 4 volledige en 
één onvolledige laag, van + 3 mM. dikte ieder; de peri- 
axiale houtgedeelten bezitten vaten van 0.3—0.4 mM. 
De schors van deze liaan is ruw ; door ringvormige 
en lengtespleten is de kurklaag in rechthoekige 
schubben verdeeld, 
Erycibe macrophylla Hall. f. heeft eveneens ter- 
tiaire verdikkingslagen. Het centrale houtlichaam is 
8—13 mM.; de ringen zijn ten deele onvolledig, 
daar de stammen vaak afgeplat of excentrisch zijn. 
Het hout is hard, Om de tamelijk groote vaten ligt 
houtparenchym, dat vooral in de buitenste lagen 
van het centrale houtlichaam tangentiaal uitgerekt 
is, zoodat hier en daar banden ontstaan, zooals bij 
de Zeeuminosae zijn beschreven. De dikste stengel, 
welken ik zag, meet 40 mM. 
