LO9 
Borraginaceae. 
Litteratuur: H. Crücer, Beitr. z. Kenntr. v. sogen. 
anom. Holzbild. d. Dikotylenst., (Bot. Zeit. 9, 1851). 
In het Koloniaal Museum bevinden zich eenige 
stengels van Zournefortaa Airsutissima L., van St. 
Thomas, de eenige Borraginacea, waarvan anomaliën 
bekend zijn (Crücer, bladz. 468). 
De dikste stengel is 37 mM.; hij is bedekt met 
een dikke schors met grove kurkribben. 
Het houtlichaam vertoont breede mergstralen; 
het is door een aantal spleten gedeeld, die diep in 
het hout doordringen. Er zijn in jongere stengels 
5 spleten; in dezen ouderen stengel zijn er nog 
eenige bijgekomen. De eerste spleten zijn daaraan 
te herkennen, dat het houtlichaam hier eenigszins 
naar binnen buigt, zoodat het in geheel genomen 
zwak gelobd is. 
In de spleten vindt men „bastplaten’’, evenals 
bij Phytocrene. Zij zijn licht van kleur; in enkele 
spleten liggen er meer naar buiten toe eenige naast 
elkaar; in de schors gaan zij over in losse bast- 
bundels. 
Tusschen de breede mergstralen ligt telkens één 
rij houtvaten; deze zijn vrij groot en bezitten een 
scheede van parenchym. 
De stengel is zwak excentrisch, In het inwendige 
vindt men het merg (5 mM.) terug in den vorm van 
schotten, waardoor kamertjes van + 2 mM. hoogte 
ontstaan. 
Tournefortia volubtlis L., eveneens van St. Thomas, 
