LI4 
vaak een paar naast elkaar. Het kleine merg is 
afgeplat; het axiale hout steekt weinig tegen het 
periaxiale af. 
Leuconotis eugenifolius A. DC. heeft grooter merg, 
en duidelijk omgrensd axiaal hout. Hierin vindt men 
reeds betrekkelijk groote vaten. Die van het periaxiale 
hout zijn echter nog aanzienlijk grooter (tot 0.3 mM.). 
Landolphia madagascariensis …Benth. et Hook, 
(ra mM). Mergstralen zeer onduidelijk, zoodat het 
periaxiale hout zich voordoet als een homogeen 
weefsel, waarin de tamelijk groote vaten in groepen 
en reeksen verspreid liggen. Rondom het kleine 
merg is een ring van axiaal hout. Een stam van 
Landolphia watsoniana Vogth. (25 mM.) heeft even- 
eens zeer onduidelijke mergstralen. Het periaxiale 
hout is zeer vast van bouw; het bevat voor een 
liaan betrekkelijk zeer kleine houtvaten, in radiale 
of schuine reeksen en groepen in het prosenchym 
ingebed. De schors is gelijkmatig, vrij dun, uitwendig 
tamelijk glad. 
Willughbera. De lianen van dit geslacht hebben 
een zeer dikken schors. Bij een soort van de Lam- 
pongs (Sumatra) is het hout licht roodbruin ; de merg- 
stralen zijn zeer talrijk, doch onduidelijk. De vaten 
zijn vrij talrijk, grootere en kleinere in radiale reeksen, 
die echter zoodanig geplaatst zijn, dat de grootere 
vaten tevens concentrische lijnen vormen. Axiaal 
hout door grootere dichtheid scherp gescheiden. In 
het Koloniaal Museum zijn verscheidene dikke liaan- 
stammen van getahleverende planten van Sumatra, 
die hoogstwaarschijnlijk met deze soort verwant zijn, 
