17 
bij eenige soorten van Manila, van Billiton en van 
het eiland Poggie af komstig. 
Bij Meligma (Parsonsta) treffen wij parenchymrijker 
stengels aan. Meleigma buruensts Tet B. (+ 60 mM.) 
valt bij droging uiteen in gekronkelde, radiaire 
strooken steviger weefsel, waarin de vaten liggen. 
Een soort van Kei Toeal bezit ruwe stengels, met 
vooruitspringende lenticellen. Het houtlichaam is hier 
evenals bij de voorgaande soort gebouwd; beide 
soorten bezitten duidelijk axiaal hout. 
Het hout van Vallaris Pereutana Burm. is vast 
gebouwd; de groote vaten liggen in concentrische 
kringen; van deze uit nemen naar buiten toe de 
vaten in grootte af. 
Asclepiadaceae. 
Litteratuur: Scorr ET BREBNER, On internal Phloëm 
in the Root and Stem of Dicotyledons, (Annals of 
Botany, V, 1891). 
Cryptostegia grandiflora R.Br. bezit een vrij fijn 
gebouwd, normaal hout. De 15 mM. dikke stengel 
vertoont uitsluitend aan den uitersten rand wijdere 
vaten. 
Marsaenra tinctoria R. Br. is normaal. Stengels 
van 25 mM. doorsnede vertoonen een dikke, geribde 
kurkhuid. Tusschen de breede mergstralen liggen 
reeksen vaten straalsgewijze gerangschikt. 
Gegroefd houtlichaam vertoonen Metastelma Schlech- 
tendalir Decne en Symphysvcarpus (Heterostemma) chry- 
santhus Llassk. Van de eerste soort zag ik dunne 
