Sylt.T Wiirtt'rbiich. 



221 



innd. kerne, ndl. Iviirii, (tu. kjiinii, sv/orc»/. 



kiinia, dän. kjeriie. »i/id. kern) /ii(tti-rfiiji, 



irorin </cln(ltrrl ir'ird. 

 Siarn-trinj [-trin| di {r<il. w/jf/.trendel Sclicih<:) 



J>i'(l,i'l (iitf dem Ihdti'rfitß. 

 siarni [.siai-mi s»-. r. /nf. II. p/i. siareiit iofjs. 



cyrnaii. (v;///. to clnirii. iiuid.kiiinvn) huHrrn. 

 Siarning di pl. -s das (^huniinm Ihillcr. das 



(Ulf t'iniiuil i/rbi(lti'rf irird. 

 Sicht di (//r/. sieht) Sic/it I. dax niiin-lidlh drr 



Se/iwfifc fji('!/eiide : iWt S\u'[\ kiiiiit (in Siclit. 



'J. Kcni, Vl.'iicr. 

 sicht-baar ndj. sic/ilhar. 

 Sichti I si/'I'i I xir. r. /irl. ii. it/i. siclitet /. iiid. Sec- 



iHaiiiisdiixdriick) au.'ficlitii/ irrrden, :'. (diiii. 



sig'te, schircd. sit;'ta) niifs Korn nclnin-ii. 



rmcrcn, zieloi. 

 Sid s. Sir'"-. 

 Sifer-bleer (-bleed) dit pL -en Lclmir. Zij/er- 



hldfl. 

 SiP di pl. -en .s. See. 

 Sii" S((lzir(issrrh(irh, Wihlr. ■'iiidlicli nni Kri- 



tiiiii : dazu Sü-dik und fiiar Sii Fhini(itne>i : 



Serel-küiil, Stail-kiiül k. Sken"er-kiiiil s'uid 



tiefere Stellen in diexer 11 VA/r. 

 Sii-dik .S-. Siil 

 sii'' sir. r. (saist. sair (said); sair: sair) ge- 



nieingerni., nur gof. nicht hezeufiteff Uor/ 



(a/V. sega, sedsa, aijs. secg'aii, eufil. to saj', 



as. seg'g'ian, nind. seggen, ?*(//. zeg'gen, an. 



segja, sehtred. .säga, dän. sige. ahd. sagen, 



mhd. sagen) sagen. 

 sii* sie. r.pri. a. pp. siit (//./'/•. sTa. ags. siwian, 



seowian, engl, to sew, ntnd. sriweii, an. 



syja, dän. ii. scJueed. sy, got. siiijan. aJid. 



siuwen) nähen. 

 Sii-faamen [-fpnutn] dit Xälierin. Sehneiderin : 



-jaarn [-jyi'n] dit Xähi/am. ircifiir aber 



niei.'<len>i Trer (Tred) s. d.: -kas di pl.-en 



Xähkasten; -korev [-korao] dipl.-vr Xäh- 



knrh: -neerel (-needel) di ^>/.-er Nähnadel; 



-skrüüv di jd.-en Xähkissen mit V(n-rich- 



tnng. es an den 7Vsr/; zu nehrauben ; 



-staal [-.sT()l] dij^/. -er Nähtisch: -t\üch 



f-t/jxl dit Nähzeug, Näharbeit. 

 Sii-Ieer(-Ieed)di Saatzeit: -loop ii })! . -in- {rgl . 



ags. leap. nnid. löp, (^;//. laupr) Säekorb. ( Vgl. 



Siit.) 

 Siibrant männl. Personenname. 

 Süden, siiden .s'. Suren, siiren. 



Siil' (See!) di y>/. -en gemeingerm. Wort Uifr. 



sf le, ags. süwul, engl, soiii, as. seola. ndl. 



ziel. an. sal, sihired. sjiil. dän. sja-l. gut. 



saiwala, ahd. seiila, sCda, nihd. sele) Seele. 



Lif en Siil Leib und Seele. 

 Siil'- di ;;/. -en lags.säl. <(s. sei, «r//. zeel, an. 



^{■']\,ahd.. nihd.iiO\\)Seil,nHr in Kü-siil(.s'.rf.). 

 siil'' sie.r. (silst, silt: jai. ii. pp. silt) (ags. 



siglan /(. segliau, engl, to sail, nuid. segelen, 



ndl. Zeilen, an. sigla, sehwed. segla, dän. 



seile. ////('/. sigelen) segeln. 

 siil-baar //// Ansdruek s. W^tU'V ..segelbares'' 



= zum Segeln geeignetesWelter: -buat dit 



7;»/. -en Segelboot; -klaar [-kl(ji-| lalj. segel- 

 fertig, znr Abfahrt bereit: -winj l-vin| di 



zion Segeln (jünstiger Wind. 

 Silier |sll.)r] di pl.-a Segler. 

 Silll Islll) sie. r. prt. ii. pp. siilet troehene 



(regenstä)ide sieben {äbiicher als das gleieh- 



bedeutende sefi). 

 Siim di (as.. mnd. seni, //(//. zeeni, r/;;. seinir, 



ahd., mhd. seim) Scini, diekßüi^siger Saft. 

 siim Ig [sTnii",] adj. seimig. diel;ßässig. 

 Slin-k (alre(jlares n) di pl. -en (Kinder- 



spraehe) Rosine. 

 Slip A\t gemeingerm. M\)rt (////.s. säpe. iroraus 



etigl. soay u. an. säpa. sehired. sapa: mnd. 



sepe, iroraiis dän. Siebe; ndl. zeep, ahd. 



seifa, seiffa, mhd. seife) Seife, greeu Siip 



dit Schmierseife. 

 Slip-bak di ;;/. -enSeifennajif: -bobel [-Ijolwl] 



di pl.-rr Seifenblase : -ris di pl.-en Hute 



znm Sehaionsehlagen : -skilm dit Seifoi- 



schanm: -weeter |-veTer] dit Seifenwasser. 

 siir (ulj. (/emeingerm. Wort (ags. sär, engl. sove 



seJimerrha ft. traurig, ((s., mnd. ser schnierz- 



haft. an. ^iwr seh m erzhaft, rern-iindet, aJid.. 



mhd. ser ; afr. n ar sere adr. sehr belegt : snb- 



stantiriert afr. ser iisir. Wunde. Selimerz) 



selnnerzhaji. ireh. iriind. siir d(i leeh fiin, 



sehmerzen . 

 siiren (siiden) adj. {ags.. mnd. slden. mhd. 



sTdln .:// '///*".,. mnd. sTde, alid. sTda. mJid. 



sTde ans mlat. seta Seide) seiden, ans Seiile. 



siiren Dok dit pl. -er seidoies Tncli : siiren 



Ti'er fTi'ed) Seidenfaden. 

 Siiren (Siiden) dit imnd. siden Seidenst Hek. 



snbsf. Neiilr. van siiren) Seide. 

 Sllren-bjen" dit Seidenband : -tjüch |-t/y/| 



dit Seide)izeng. Seidenstoß'. 



