142 MEDITATIONES MEechaniczæ 
fingulis feorfim concludi poteft. Tam folis ergo declina- 
tionem, quàm fitum navis immutabilem nunc confidero, 
atque cùm in binas illas obfervationes duplex error irre- 
pere pofñfit, alter in altitudinibus folis, alter in æftimatio- 
ne intervalli temporis interea elapfi , utrumque pariter 
feorfim evolvam. 
$. 86. Cùm igitur in utraque obfervatione, folis-altitu- 
do —4 putetur , ponamus difcrimen inter folis alritudines 
effe= », ita ut, fi altitudo primæ obfervationis fuerit 
—> 4, altitudo folis in altera obfervatione reverà fit = 4 
+ & , denotabitque « errorem quem in obfervatione alti- 
tudinis committere poflumus ; hicque duplicatus effe po- 
terit, fi quidem altera in defe@u , alrera in exceflu pec- 
caverit. Unde fi in una obfervatione duobus minutis errari 
queat , fieri poterit ut « fiat = 4’, quod tamen rariflimè 
evenñire cenfendum eft. 
$. 87. Ob hunc ergo errorem momentum meridiei à 
medio intervallo inter obfervationes elapfo pariter non 
nihil difcrepabit, Sit ergo totum intervalium obfervatio- 
num in angulum converfum = 2 c, & intervallum inter 
primam obfervationem & meridiem = «+2, erit inter« 
vallum à meridie ad fecundam obfervationem = c — x, 
Unde fi declinatio folis fit = s, elevatio poli=p , habe- 
buntur dux fequentes æquationes: 
L'ef(c+r)= EEE, 
Li Jin. (a +u)— fin. p/fin.s 
IT. cof: (c—2) = ME > RE 
$. 388, Cùm jam ob z & à valdè parva, fit cof. (cz) 
== cof. c—2 fin, c, & cof.(c—2xz) = cof. c+ 2 fin. c,atque 
fin. (ata)=fn.at a cof, a. Si prorfus æquatio à pofte- 
Pres TE « cof. a . 
riori fubgrahatur , relinquetur 2 zfn. c TTL ideo- 
