ET ASTRONOMICEÆ. 142 
ez—= Res : unde fi angulus= « i 
QUE ZE En co. pos: gulus: # in tempus 
eo debate, ftatim prodibit error meridiei z in tempore 
expreflus. Sic fi + æflimerur s’, hoc in tempore dabit 20”, 
fierque = & = 10// temporis. Sir jam 2c=—= 2 horas, feu 
angulus c = 1 5°, elevatio polip — 60°, declinatio fo- 
lis s— 23° + altitudo 4 — 6°: repsrietur z = + 83°. 
Quamquam ergo in hoc exemplo omnia obfervationem 
meridiei maxime perturbare affumta funt , tamen momen- 
tum meridiei tantüm ad 1” 23°”, incertum relinquitur. 
$. 89. Quamvis igitur hunc errorem neque tollere ne- 
que emendare valeamus , tamen neceffe fuit noffe , quan- 
tüm ab eo determinatio meridiei impediatur ; & quoniam 
reliquæ circumftantiæ majorem accurationem non admit- 
tunt ,utintra minutum primum de vero meridiei momen- 
to certi effe queamus ; hunc errorem ed faciliüs negligere 
poterimus , quod eo incettitudo veri momenti meridiei 
notabiliter non affciatur. 
$. 90. Quod denique ad errorem , qui forte in æftima- 
tione temporis inter binas obfervationes elapfi , commit- 
titur, manifeftum eft, eo verum meridiei momentum à 
medio intervallo non removeri : neque ergo propterea 
correétione opus effet, etiamfi iftum errorem definire pof 
femus. Quamobrem PCA bic expofita , verum meri- 
dici momentum tam accuratè definiri pofle affumo, ut 
vix uno minutoprimo à veritate aberrer; valdèque dubito, 
an major certitudinis gradus obtineri queat. Muito tamen 
exa€tiùs definiri poterit, fi plures obfervationes fimul infti- 
tuantur , atque inter omnes conclufiones medium quod- 
dam eligatur. 
Er s 
