DÉDSSVER F A/T 10 115$ 
quibus Differtationis hujufce finem faciemus. Et quidem 
rimèm animadvertetur, quatuor illos funis gyros (Fig. 17.) 
cmnbed fais omnino efle , ne grandis 7/5 refiflens ad ex- 
tremitatem K debeat applicari. Olim Guilielmus Amonto- 
nius , vir doétrinà & rerum mechanicarum peritiä clariffi- 
mus , fusè utilitérque egit ( Mém. de l Acad. Royal. an. 
1699. pag. 206.) de ratione fupputandi rigorem & refif- 
tentiam funium circumvolutorum circüm cylindros. At 
cüm ille experimentum propofuerit , in quo furfum & deor- 
fam cylindrus ipfe movetur , fuit è re noftra novum aliud 
tentare experimentum, in quo èloco fuo cylindrus minimè 
dimoveretur. Machinam fieri curavi , quæ in appofito fche- 
mate ( Fig. 19.) eft adumbrata. Funis circumvolvebatur cir- 
cüm cylindrum 4 B ; cujus funis extremitas unaE Fimpofita 
eratfuper trochleam C, altera vero G Hfuper trochleam D. 
Modo funis uno gyro;modo duobus;modo tribus, & fic por- 
ro,in variis experimentis circum cylindrum 4 B circumvol- 
vebatur. Trochlearum pedeserx,n sm , per crenas excava- 
tas in menfa , antrorfum & retrorfum trahi poterant & 
cochleis firmari prout variæ funis pofitiones requirebant. 
A funis extremitate F dependebat pondus P librarum oûtua- 
ginta ; extremitati autem H appendebatur variæ magnitudi- 
nis pondus 4 , hoc enim & majus & minus adhibebatur 
ufque dum æquilibrium efficerer cum pondere P : nimirüum, 
ufque dum vis adhæfionis funis ad cylindrum & pondus 4 
conjunétim æquilibrium facerent cum uno pondere P. 
Quoniam vero pondera P & 4 nota funt , inde etiam vis 
illa adhæfionis ad cylindrum nota fieri facilè poteft. Veéte 
KL detinebatur cylindrus , ne verteretur in gyrum. Nam- 
que , fi cylindres traétionem funis poffit obfecundare , al- 
tériüs generis enafcitur experimentum. Specimen duntaxat 
( negle@is , cùm fpecimen fit , unciis) paucorum tentami- 
num fubjeci. 
P ÿ 
Fig. 17. 
Fig. 19. 
