INCLINATIONIS MAGNETICÆ. 93 
motu horizontali in eum circulum verticalem , in quo 
movetur materia Magnetica, adducetur ; hocque paéto 
veram Magnetis declinationem monfirabit gravitare non 
obflante. 
$. 13. Longè aliter autem inclinationis ratio eft com- 
parata, quippe quæ ab acûs gravitate expofito modo fuf- 
penfæ plurimüm afficitur atque alteratur. Quod ‘ut clariüs 
appareat , ponamus acum horifontali motu jam in eum cir- 
culum verticalem efle perduétam, quem declinatio requi- 
rit, fitque a # direétio materie Magneticæ , in quam acus fe 
reciperet , fi nihil obflaret. Cùm igitur acus utrinque ad 
banc pofitionem a b follicitetur , à gravitate aurem in fitu 
horizontali contineatur , revera aliquantum inclinabitur, 
fitumque quempiam medium inter horizontalem , quem 
gravitas poftulat, & fitum 45 quem materia Magnetica de- 
fiderat, eliget. Sit 4 B ifte acûs fitus, quem utrâque vi 
follicitata occupabit, Cejus centrum gravitatis in mediâ 
longitudine pofitum, ac ponatur 4 C= B C— 4. Porrd 
fit diflantia poli O circa quem acus eft mobilis, à centro 
gravitatis €, nempe intervallum O C=c, quoduti affum- 
fimus ad longitudinem 4 B fit normale, Ex C ducatur reéta 
verticalis CM, quæ fimul pondus acûs, quod ft = M, 
exprimat; ac ponatur angulus bCM—: quem dire&io 
Magnetica a b cum verticali confituit : cujus anguli fit finus 
M, & cofinus —#», exiftente finu toto — 1. Hanc 
autem direétionem ab, unà cum acûs ftruéturà hic tan- 
quam res cognitas affumo. 
-$. 14. Ex his definiri poterit fitus æquilibrii 4 B , in quo 
acus acquiefcet: hunc in finem ponatur angulus 4 Ca— x, 
ejus finus = x , & cofinus =— y. Visigitur qu acus in utra- 
que extremitate Z & B,normaliter ad fui longitudinem fitum 
ab versùs urgebitur, erit px, denotante p vimillam, 
quâ acus, fi ad 4 4 normaliter eft pofita , follicitatur. In 
æquilibrio ergo nunc efle debent hæ dux vires /a, Bb, 
quarum utraque eft — p x, cum vi gravitatis CM— M: 
qguoniam CO —c ; normalis eft ad 4 B , ideoque parallela 
Prix, 1743, | 
Fro. IIL, 
