20 DISSERTATIO DE IGNEÉ. 
nem gravitatum fpecificarum, feu denfitatum Mercurii .&c 
medi; prætereàque defignet f longitudinem Penduli fim- 
plicis fingulis minutis fecundis ofcillantis. His pofitis, inveni 
vibrationes in tali medio uno minuto fecundo propagari per 
fpatium — 4 VÉx, 
$s. XXIX. 
Si hæc formula ad aërem accommodetur ad foni celeritatem: 
inveftigandam , erit, menfuram pedis Rhenani , in 1000 parti- 
culas divifi, adhibendo , f— 3166; K variis tempeftatibus 
intra limites 2460 & 2260 continebitur, atque ob denfita- 
tem aëris pariter variabilem , pono n intra hos limites —— 
& = His fubfitutis , in formulà datä , reperietur fonus, 
minuto fecundo , per fpatium transferri intra limites 1222 
& 1069 pedum contentum : id quod longè meliùs cum 
obfervationibus congruit, quèm Neutoni determinatio , qui 
tantüm 9 so pedes Rhenanos invenit, experientià ver 1108 
pedes præbeat, qui numerus ferè medius eft inter limites à 
me aflignatos. 
s. XX X. 
Si ergo tam denfitas ætheris quam ejus elafticitas efet nota, 
ope hujus regulæ , facilè poffet celeritas luminis determinari. 
Cüm autem de denfirate & elafticitate ætheris nil certi conftet, 
celeritas lucis verd fatis fitexplorata;ope formulæ mex viciflim 
quicquam de denfitate & elafticitate ætheris concluderelice- 
bit. Sequitur autem ex regulâ datâ , celeritates vibrationum in 
diverfis mediis effe in ratione fubduplicatà ; compofità ex 
direttä elafticitatum & inversâ denfitatum. Quarè fi elafticitas 
ætheris ad elafticitatem aëris ponatur, ut E ad e, & denfitas 
ætheris ad denfitatem aëris, u: D ad d , erit celeritas luminis 
ad celeritatem foni, ut V E dad v e D. Si ergo, fecundüm 
obfervationes, hæc ratio affumatur ut 700000 ad 1, pro- 
dibit = — 490000000000 ; unde patet , fine denfitate 
ætheris cognità, ejus elafticitatem definiri non poffe. 
