248  INQUISITIO PHYsI1CA 1N CAUSAM 
vorticem circa Solem rotatum attinet, ejus vis abfoluta 
ex tempore Terræ periodico cum difiantia ejufdem à Sole 
comparato tanta colligitur , ut corpus, cujus diftantia à 
centro Solis æqualis eft femidiametro Terræ , ed folli- 
citetur vi, quæ lit 227512 vicibus major , quam eft gra- 
vitas naturalis in fuperficie Terrx. Metiemur autem hanc 
ipfam vim abfolutam cujufque vorticis, per vim , quam 
idem vortex exerit in diftantià à fuo centro femidiame- 
tro Terre æquali : ex quo fi vis gravitatis terreftris defi- 
gnetur per 1. erit vis abfoluta Solis = 227512, cujus nu- 
meri loco brevitatis gratià utemur litterà $. Simili modo 
vim vorticis Lunam cingentis abfolutam indicabimus lit- 
terà L, cujus valorem Newtonus reétè cùm ex ipfo Flu- 
xu ac Refluxu Maris , tm etiam ex præceflione Ædqui- 
nottiorum conflituiffe videtur circiter E. Quare fi, polità 
Terræ femidiametro = 1, corporis cujufdam à centro So- 
lis vel Lunæ diflantia fuerit X, erit vis, quà id corpus vel 
à + s 
ad Solem follicitatur vei ad Lunam , vel = = vel = 3 
uti ex indole horum vorticum prona confequentia fluit. In 
his quidem litterarum $ & L determinationibus affumii- 
mus mediam Solis à Terra difantiam 20620 femidiame- 
trorum Terræ, quæ ex parallaxi horizontali 10” fequitur , 
Lunz vero à Terra diftantiam mediam 60 femid. Terræ ; in- 
terim tamen vires ad Mare movendum hinc ortæ ab his 
hypothefibus non pendent, uti ex fequentibus patebit. 
$. 15. Quoniam igitur æflum Maris per binas vires; 
quarum altera Solem refpicit , altera Lunam, fumus ex- 
polituri , facilè videri poffemus eandem omnino explica- 
tionem fufcipere, quam Newronus dedit in fuis Principiis 
Mathematicis Philofophiæ Naturalis. Primüm autem no- 
tandum eft, quod fi Newtonus veram caufam hujus Phæ- 
nomeni aflignaffet, fummoperè abfurdum atque abfonum 
foret, novitatis ftudio aliam caufam , quæ certd falfa fu- 
tura effet, excogitare. Deinde vero Newtonus ne vefti- 
gium quidem reliquit , ex quo caufa harum virium attraëti- 
varum, 
