Fruxus aAcRerLuxus MaR1s. 251 
hocque adhuc planius fiet, fi utriufque vis effetus ad cal- 
culum revocabimus. 
$. 18. Ad inæqualitatem igitur virium quibus fingulæ 
Terræ partes vel à Sole vel à Luna follicitantur , defi- 
niendam , ante omnia vim, quà univerfa Terra, {i in fuo 
centro gravitatis effet concentrata, afficeretur , determinari 
oportet, hæcque eft ea ipfa vis, quæ Terræ motum pro- 
greflivum in fua orbita refpicit & turbat ; deinde difpi- 
ciendum eft, quantèm vires , quibus fingulæ Terræ partes 
urgentur , täm ratione quantitatis quam direttionis ab illà 
vi totali difcrepent. Quod fi enim nulla deprehendatur 
differentia , partes quoque fingulæ fitum fuum relativum 
inter fe retinebunt ; at quo major erit differentia inter vi- 
res illas fingulas partes follicitantes, ed magis eæ inter fe 
commovebuntur, fitumque relativum permutabunt. In hac 
autem inveftigatione, fimul gravitatis naturalis, quâ omnia 
corpora versüs centrum Terræ tendunt; ratio eft habenda; 
hæc enim vis in caufa eft, quod quantumwis vires Solis 
& Lunæ in diverfis T'erræ regionibus fint inæquales, æqui- 
librii tamen fatus detur , in quo partes tandem fingulæ 
conquiefcant , neque perpetud inter fe agitari pergant. At- 
que hanc ob rem fingulæ Terræ partes à tribus viribus 
follicitatæ confiderari debebunt , primo fcilicet à proprià 
gravitate , quà direétè deorfum nituntur ; tùm vero à vi, 
quà ad Solem urgentur, ac tertio à vi versts Lunam di- 
redà ; hæque tres vires , cujufmodi Phænomena quovis 
tempore in partibus Terræ fluidis gignant , erit inveftigan- 
dum. 
$. 19. Quà igitur vim totalem, quà Terra vel à Sole 
vel à Luna urgetur , definiamus , confideremus primüm 
peripheriam circuli M N tanquam ex materià homogeneà 
conflatam, cujus centro P verticaliter immineat Sol vel 
Luna in S, ita ut reéta PS ad planum circuli MN fit 
perpendicularis. Sit circuli hujus radius PM=—Yy, & di- 
flantia SP— x, ac vis five Solis five Lunæ abfoluta —S. 
His pofitis elementum peripheriz M» pelletur ad Sin 
lii 
Fie. L 
