Fruxus AcRErFLUxUuSs Mar1s. 271 
RU te 1)Sk?(1—3uu) = 2 2 ha EX quà elici- 
£ za za+ 
S — Su _— : 
tur hi + Gt D + SuCGuu— 3), que eft ea ipfa ex- 
24 24 
preflio , quam fuprà $. 36. alterà methodo invenimus. 
$.44. A gant nunc vires ambæ ad Solem Lunamque dire&tx 
conjunétim ; ac primo quidem defignet $ Solis vim abfolü- 
tam, a ejus diftantiam à Terra, & # finumanguli , quo Sol fu- 
prà horizontem eft elevatus. Deinde fit fimili modo pro Luna 
L ejus vis abfoluta, b ejus diftantia à Terrâ ,atque v finus al- 
titudinis Lunz fuper horizonte. Ex his igirur columna aquea 
AC—h tam vi propriæ gravitatis quam à viribus Solis ac 
n+ 1 
. - . . - 2 
Lunæ conjun@im in centrum C urgebitur vi= ——— 
n 
Sh?(1—3uu) , Lh?(1—3vv) Sh>u(3—$uu) Lh5u(3—$ vu) 
TRE DE CNT UE AE EP SA 
quæ æqualis efle debebit vi ——. Ex hac autem æxquatione 
n+#I1 
refultat = 1 EE 9 + — RES Le ne 
z4a 2z 
Lu(suv—3) 
2h64 
quem à folâ gravitate follicitata obtineret, à viribus Solis 
ac Lunæ conjunctim follicitantibus , elevabitur per inter- 
Hi 
za+ 
. Quocirca aqua in À fupra firum naturalem , 
RE AG tes), Ge) 
za zb5 24 2b4 ; 
ex qua expreffione ftatus aquæ vel elevationis vel depref- 
fionis ubique terrarum cognofcetur. 
$. 45. Hanc pofteriorem viam fecuti , non folùm aétiones 
Solis ac Lunæ commodè conjungere potuimus, fed eriam 
nunc nobis licebit morûs vertiginis Terræ, & vis centri- 
fugæ inde ortæ , rationem habere; id quod methodo priore 
opus fuiffet infuperabile. Ponamus enim altitudinem co- 
Tumnæ naturalem CC, quam habitura effet à vi gravitatis 
& vi centrifugà fimul , feu quod eodem redit , in figurà 
Terre fphæroidicà comprefsà ; efle —f, altitudinem au- 
tem quam habebit accedentibus viribus Solis ac Lunz effe 
—h ; atque manifeftum eft quantitates f & } quam mini- 
