282 INQUISITIO PHysicA1n Causam 
£4 1SPPex qua elicitur ifla proportio m (g Eu ) — n° 
#° 1 
S s" e 
+= —: Lex qua cùm data fit vis à Sole orta © 
a b5 a3 ? 
. 4 . y à » . 4 
deducetur vis à Lunâ oriunda — faltem proximè. Infti- 
tuamus calculum pro obfervationibus in Porta Gratix 
( Havre de Graces ) fa@is, ex quibus diligenter inter fe col- 
latis pro ratione #1: # prodit ifta 17 : 11. Cm igitur hujus 
loci elevatio poli fit circiter 50°, erit P=fin. $o°, & Q—fin. 
’ o z 1" 
23°, 29 ; hincque 414 — 1,0668 : ex quo prodibit 
S s EL eus à se 2) L \ 
= 71356: 28 ;ita ut vis Lunæ — fit ferè quadrupla 
vis Solis _—. uti jam Newtonus ex aliis obfervationibus 
conclufit : atque hanc ob rem ipfius determinationem vis 
Lunæ abfolutæ L retinuimus. 
$.5 6. Si hæc, quæ de combinatione virium Lunam Solem- 
que refpicientibus funt allata, attentiüs confiderentur, mox 
patebit maximos æftus menftruos in novilunia ac plenilunia 
_incidere debere ; his enim temporibus tam elevatio aquæ 
quam depreflio à Luna oriunda à vi Solis maximè adju- 
vatur , cùm eodem tempore, quo Luna aquam maximè 
vel elevat vel deprimit , fimul quoque Solis vis aquam 
maximè vel elevet vel deprimat. In quadraturis autem hæ 
duæ vires ferè perpetuo diffentiunt, ac dum Luna aquam 
maximè vel elevat vel deprimit, eodem tempore Sol con- 
trarium exerit effeétum , aquamque maximè vel deprimit 
vel elevat, ex quo minimum difcrimen inter quemque Flu- 
xum ac fubfequentem Refluxum obfervabitur , æftufque 
erunt minimi. Quamobrem circa alias Lunæ phafes æftus 
Maris medium teneat inter maximum minimumque ne- 
celle eft , quia tum vires Solis ac Lunæ nec omnino con< 
fpirant , nec fibi invicem adverfantur. Per totum autem 
annum quibus noviluniis plenilunifque maximus eveniat 
æftus , quibufque quadraturis minimus æftus refpondeat ; 
abfoluté fine refpeétu ad fitum loci habito definiri nequit. 
